“شرم”، یک قطعهی عمیق و ساختارشکنانه از مجموعه شعر رزمنامه اثر نیما شهسواری است. این شعر با تمرکز بر مفهوم شرم، به نقد بنیادین سقوط اخلاقی و فکری انسان امروز میپردازد. شهسواری وضعیت اسارت و جبر حاکم بر جهان را فریاد میزند، اما با تأکید بر اینکه «ما کز نفس خویش رها باده تنانیم»، ظرفیت رهایی و مبارزه را یادآوری میکند.
نقطهی ثقل این شعر، آبی که از رو رفته (اشاره به از دست دادن شرم و حیا) و ننگ بر «هیچنگاران» (کسانی که در برابر ظلم بیتفاوتند) است.
این قطعهی اعتراضی، بر مفاهیم کلیدی زیر تمرکز دارد:
شرم به مثابه بیدارکننده: شرم نه تنها ننگ است، بلکه میتواند نقطهی بیداری وجدان باشد، در حدی که حیوانات را خجل از نام خدایان و عملکرد انسان میداند.
ارتش آزادی روخجلان: تبیین اینکه «روخجلان» (کسانی که هنوز شرم دارند) خود ارتش واقعی آزادی و مبارزهاند.
رهایی فراگیر: دعوت از “حیوان” و “انسان” برای “برخیز” و “جهان دگری ساز” که نشاندهندهی باور شهسواری به برابری و جان (که در اطلاعات ذخیرهشدهی شما نیز هست) و رهایی فراتر از مرزهای گونهی انسانی است.
این اثر، ندای صریح برای برونرفت از بیتفاوتی و خلق یک جهان دگر است. اگر به دنبال آثاری هستید که با جسارت تمام وجدان خفتهی جامعه را بیدار میکنند و بر نقد بنیادین ساختارهای قدرت تأکید دارند، این شعر برای شما سروده شده است.
نکته فنی: موسیقی این اثر توسط هوش مصنوعی ساخته شده است.
برای دریافت این شعر و کلام و دسترسی به دیگر آثار نیما شهسواری اعم از کتب و اشعار، میتوانید از لینکهای زیر استفاده نمایید:
وبسایت جهان آرمانی: https://idealistic-world.com صفحات رسمی در شبکههای اجتماعی: https://idealistic-world.com/social-media-links/ پرتال دسترسی به آثار: https://idealistic-world.com/portal/ صفحه رسمی اینستاگرام: @nima_shahsavarri
#شعر_شرم #کتاب_رزمنامه #نیما_شهسواری #نقد_وجدان #آزادی_برابری #شعر_سیاسی_فارسی #هوش_مصنوعی_موسیقی #برخیز_جهان_دیگر_ساز