واکاویِ لایههایِ پنهان
کتاب «جهان آرمانی» اثرِ بنیادین و مانیفستِ مدیریتِ جهانیِ نیما شهسواری (انتشار ۱۳۹۹)، تبیینگرِ ساختارِ نوینی برایِ ادارهیِ زمین بر پایهیِ اختیار و جانگرایی است. نویسنده با نقدِ جبرِ جغرافیایی و وراثتِ عقیده، مدلِ «میهنسازیِ اختیاری» را پیشنهاد میدهد که در آن مرزها بر اساسِ باورِ آگاهانه بازتعریف میشوند. جهان آرمانی با تأکید بر خلعِ سلاحِ عمومی، آموزشِ رایگان برایِ بیداریِ آزادهیِ درون و حاکمیتِ قانونِ نفیِ آزار، به دنبالِ جایگزینیِ استبداد با مدیریتِ تخصصیِ رفاه است. این اثر به صورتِ متنباز و دیجیتال منتشر شده تا به رسالتِ اخلاقیِ صیانت از طبیعت وفادار بماند.
پرسشهایِ متداول
چرا نیما شهسواری در کتاب جهان آرمانی با «وراثتِ عقیده» مخالفت میکند؟
زیرا او معتقد است تحمیلِ باور و ملیت به کودکان، نوعی بردهداریِ فکری و ریشهیِ اصلیِ تنشهایِ جهانی است؛ لذا هر فرد باید پس از ۱۸ سالگی حق داشته باشد باور و میهنِ خود را آزادانه انتخاب کند.
مفهومِ «میهنسازیِ اختیاری» در این کتاب به چه معناست؟
این اصطلاح به مدلی اشاره دارد که در آن جغرافیا بر اساسِ باورهایِ مشترک تقسیم میشود تا افراد به جایِ اجبارِ زادگاه، در سرزمینهایی زندگی کنند که با ارزشهایِ فکری و اخلاقیشان همسو است.
نقشِ «عدالتخانهیِ جهانی» در تز سیاسیِ نویسنده چیست؟
این سازمان، نهادی نظارتی و تخصصی است که وظیفهیِ حفظِ صلحِ جهانی، نظارت بر خلعِ سلاحِ عمومی و احقاقِ حقوقِ تمامِ جانداران (انسان، حیوان و گیاه) را در سراسرِ زمین بر عهده دارد.
چرا «سبزخواری» نخستین پله برای ورود به تمدنِ آرمانی معرفی شده است؟
نویسنده معتقد است طهاراتِ اخلاقی از بشقابِ غذا آغاز میشود؛ کسی که به جانِ یک حیوان رحم نمیکند، نمیتواند حاملِ پیامِ صلح و رهایی برایِ جهانِ آرمانی باشد.
دلیلِ اصلیِ انتشارِ دیجیتال و رایگانِ کتاب جهان آرمانی چیست؟
بر اساسِ «قانونِ رهایی»، شهسواری قطعِ درختان برایِ کاغذ را «غارتِ تنِ طبیعت» میداند. او بر این باور است که پیامی که برایِ تقدسِ جان و آزادی است، نباید خود عاملِ تخریبِ زیستمحیطی باشد.
