واکاویِ لایههایِ پنهان
کتاب «اللهجبارالضار» (جلد چهارم: قانون) گردآوریِ نیما شهسواری (انتشار ۱۳۹۹)، به بررسیِ تطبیقی و انتقادیِ قوانینِ جزایی در کشورهایِ ایران، یمن و سودان میپردازد. مؤلف در این اثر با کالبدشکافیِ موادِ قانونیِ مربوط به قصاص، دیات و حدود، تبارشناسیِ تبعیض و خشونت را در ساختارِ حقوقیِ مدرن ترسیم میکند. جلد چهارم با تکیه بر «قانونِ رهایی» و نفیِ هرگونه آزار، مخاطب را به تفکرِ مستقل و عبور از ایمانِ موروثی فرا میخواند. این اثر به صورتِ دیجیتال و رایگان منتشر شده تا به عهدِ زیستمحیطیِ مؤلف وفادار بماند.
پرسشهایِ متداول
جلد چهارم مجموعه «اللهجبارالضار» چه موضوعی را بررسی میکند؟
این جلد بر «قوانین جزایی» تمرکز دارد و به طورِ مشخص موادِ قانونیِ مربوط به مجازاتها در کشورهایِ ایران، یمن و سودان را از منظرِ حقوقی و فلسفی نقد و بررسی میکند.
منظور از «تفاوت دیه» در تحلیلهایِ نیما شهسواری چیست؟
او تفاوتِ دیه میانِ مرد، زن و پیروانِ ادیان مختلف را نمادی از نابرابریِ ساختاری و قانونی میداند که کرامتِ انسانی را بر اساسِ جنسیت و عقیده طبقهبندی کرده و نقض میکند.
نگاهِ کتاب به مجازاتهایی مانند سنگسار و قطعِ عضو چیست؟
نویسنده این مجازاتها را «آرکتایپهایِ عدالتِ بدوی» و ابزارهایِ تولیدِ ترس میداند که نه برایِ برقراریِ نظم، بلکه برایِ تثبیتِ اقتدارِ مطلقِ حاکمیت بر بدن و جانِ شهروندان وضع شدهاند.
چرا ارتداد به عنوانِ یکی از محورهایِ اصلیِ نقد در این کتاب مطرح شده است؟
زیرا از نظرِ شهسواری، مجازاتِ ارتداد نمادِ بارزِ سلبِ آزادیِ اندیشه و انتخاب است که فرد را وادار به ماندن در یک ایمانِ موروثی کرده و حقِ بیداری و دانش را از او میگیرد.
دلیلِ مخالفتِ شدیدِ نیما شهسواری با چاپِ کاغذیِ این اثرِ پژوهشی چیست؟
او بر اساسِ فلسفهیِ جانگرایی، چاپِ کاغذی را «غارتِ تنِ درختان» و «قتلِ طبیعت» میداند و اصرار دارد که پیامِ آزادی نباید با آزارِ هیچ جانداری، حتی گیاهان، منتشر شود.
