واکاویِ لایههایِ پنهان
کتاب «توموکراسی» اثر نیما شهسواری (انتشار ۱۴۰۴)، واکاویِ رادیکالِ نظامهایِ اقتصادی و سیاسیِ معاصر است. نویسنده با نقدِ ساختاریِ کپیتالیسم و کمونیسم، نشان میدهد که چگونه هر دو سیستم با کالاییسازیِ انسان، حیات را به قمارخانهای برایِ صاحبانِ قدرت تبدیل کردهاند. توموکراسی با معرفیِ مفاهیمی چون «کراتوس» و «پویاییِ جان»، راهِ نجات را در الغایِ مالکیتِ استثمارگرانه و بازگشت به برابریِ اصیلِ جانها میجوید. این اثر به صورتِ رایگان و دیجیتال، با وفاداری به اصولِ جانگرایی و رسالتِ صیانت از طبیعت منتشر شده است.
پرسشهایِ متداول
چرا در کتاب توموکراسی، سرمایهداری و کمونیسم «دو دستِ یک بدن» معرفی شدهاند؟
زیرا نویسنده معتقد است هر دو نظام علیرغمِ تفاوت در روشِ مالکیت، در اصلِ «کالا انگاشتنِ انسان» و استثمارِ جان برایِ قدرت (کراتوس) با یکدیگر همپیمان هستند.
مفهومِ «توموکراسی» (حاکمیتِ احتمالات) به چه واقعیتی اشاره دارد؟
این اصطلاح به سیستمی اشاره دارد که در آن سرنوشتِ انسانها بر پایهیِ شانس و احتمالاتِ مهندسیشده رقم میخورد تا توهمِ برابری حفظ شود، در حالی که ساختارِ قدرت از پیش برندهها را تعیین کرده است.
آرکتایپ «لورا» در اندیشهی نیما شهسواری نمادِ چیست؟
لورا نمادِ وجدانِ بیدار، مهر و جانِ رنجوری است که برابری و حرمتِ حیات را فریاد میزند و در تضادِ کامل با نظمِ سرد و بیروحِ ماشینهایِ تولیدِ ثروت قرار دارد.
منظور از «سوسیالیسمِ جانمحور» در این اثر چیست؟
این اصطلاح توصیفگرِ جهانی است که در آن کارخانه و فضاهایِ تولیدی، نه محلِ انباشتِ سودِ مالی، بلکه بستری برایِ رشدِ خلاقیت، هنر و همیاریِ جانهایِ برابر و آزاد هستند.
چرا نیما شهسواری از انتشارِ نسخهیِ کاغذیِ کتاب توموکراسی امتناع کرده است؟
بر اساسِ اصولِ جانگرایی، او قطعِ درختان برایِ تولیدِ کاغذ را «سلاخیِ اکسیژن» مینامد و معتقد است پیامی که علیه استثمارِ طبیعت است، نباید خود با تخریبِ محیطزیست منتشر شود.
