در دسترس نبودن لینک
در حال حاضر این لینک در دسترس نیست
بزودی این فایلها بارگذاری و لینکها در دسترس قرار خواهد گرفت
در حال حاضر از لینک مستقیم برای دریافت اثر استفاده کنید
خب دوستان توی این قسمت هایی که از ویژه برنامه انقلاب ایران گذشت ما به این مرحله رسیدیم که حالا باید بیشتر و بیشتر در باب ریشه جمهوری اسلامی صحبت بکنیم.
اینکه وقتی ما در باب جمهوری اسلامی صحبت میکنیم، جمهوری اسلامی افکار و تفکراتی که در طول این سالیان اعمال کرده رو از یک خط فکری مشخصی داره میگیره.
یعنی تغذیه جمهوری اسلامی از این ریشه فکری مشخص است.
ما فقط یک دینی رو داریم به اسم اسلام که به وجود آورنده این جمهوری اسلامی بوده.
ریشه ای بوده که از دلش این شاخه به نوعی برون زده و ما حالا روبرو شدیم با یک جمهوری اسلامی که قدرت رو در اختیار گرفته.
جمهوری اسلامی هیچ هویتی فراتر از اسلام نداره.
هر چیزی که داره از اسلام هست.
و اصولا جمهوری اسلامی با اسلام معنا میشه.
از همون ابتدای امر هم برای پیدایشش و اینکه بخواد قدرت بگیره هم از همین ریشه های مذهبی استفاده کرد.
یعنی شما اگر به تاریخ پیدایش جمهوری اسلامی هم نگاه بکنید در طول تاریخی که داشته تا شکل گرفتنش از همون ریشه های ابتداییش از فدائیان اسلام بخواید در نظر بگیرید از همین تفکرات سرچشمه گرفته و تمام قدرتش رو داره از همین ریشه فکری می گی و این هست که ما رو به این جهت سوق می ده که باید و باید در برابر این ریشه ایستادگی کنیم.
این تفکری که داره قدرت می ده به جمهوری اسلامی و جمهوری اسلامی رو به نوعی سازماندهی می کنه.
همین اسلام هست.
چیزی فراتر از اسلام نیست و چیزی کمتر از اسلام هم نیست.
یعنی کسانی که قصد در تعبیر و تفسیر این دارند که جمهوری اسلامی اسلام واقعی رو نشون نمی ده، دقیقا دارن در برابر واقعیت قرار می دن.
دقیقا دارن واقعیت رو به حاشیه می برن.
ما در برابرمان یک حکومتی داریم که تا دندان مسلح به آیین اسلامی هست، به دین اسلام هست.
برای شکل گیری خودش از همین مناسک اسلامی استفاده کرده، برای اینکه بخواد قدرت داشته باشه، از همین نماز جمعه ها استفاده کرده، از مناسکی که وجود داره، از اعیاد و بیشتر از اعیاد از مراسم عزاداری خودش استفاده کرده برای به قدرت رسیدن.
یعنی از همون ابتدای امر در دورانی که در دوران پهلوی بود هم از همین قدرت استفاده میکرد.
یعنی ریشه های ابتدای شکل گرفتنش از همین بنیان این فکر بود و تمام قدرتش رو هم از همین بنیان فکری میگرفت.
و اما فراتر از اون اینکه حالا این ریشه ی فکری و فکری که شکل گرفت و در نهایت به نوعی مصادره ی انقلاب رسید و قدرت سیاسی رو به دست گرفت، اون حزب جمهوری اسلامی در انقلاب پنجاه و هفت تمامی قوانین خودش رو هم داره از همین اسلام میگیره.
یعنی شما با یک جمهوری اسلامی روبه رو هستید که یک قانون اساسی ای داره که در تک تک بندهای اون به این اسلامی بودن خودش مفتخر هست.
ایران رو به عنوان یک کشور شیعی داره معرفی میکنه.
شهروندان رو در همون ابتدای امر بر پایه شیعی بودن و معتقد بودن به اسلام شیعه دوازده امامی تعریف میکنه.
شهروندان درجه یکی رو تعریف میکنه که حالا اینها باید صرفا در نقطه ابتدایی خودش مسلمان و شیعه دوازده امامی باشند.
یعنی شما وقتی به یک نقطه ای میرسید مثل رهبری حالا باید نه تنها شیعه باشه نه تنها مسلمان شیعه معتقد به شیعه دوازده امامی و اثنی عشری باشه بلکه باید در این دین هم به نوعی پله های ترقی این شناخت و این دین رو هم طی کرده باشه. در نهایت.
حالا ما در ابتدا که داشتیم در پیش از به قدرت رسیدن خامنه ای که باید مجتهد باشه حالا این قانون رو اینا تغییر دادن به خاطر به قدرت رسیدن خامنه ای.
اما در نکته نهایی اش باز هم تغییری رو به وجود نیاورد.
یعنی ما با یک رهبری روبه رو هستیم که باید در این فقه اسلامی یک جایگاه و پایگاهی داشته باشه برای اجرا.
حالا می رسیم مثلا به عنوان مثال به رییس جمهور.
حالا رییس جمهور هم باید مسلمان شیعی باشه و بعد از اون به مرتبت قانونگذاری هم که می رسیم باز باید این شرط رو داشته باشه و اگر نمایندگانی هم انتخاب می کنن برای اقلیت های مذهبی اولا اقلیت های مذهبی شناخته شده هست یعنی اون ادیانی مثل یهودیت و مسیحیت و زرتشتیت که دارای کتاب می دونن و به نوعی قبول کردن که اینها هم مومن هستند و دور از اون دایره خداپرستی نیستند که یک نماینده مشخصی رو براشون انتخاب می کنن.
در نهایت باز هم باید مسلمان شیعه باشه.
اینها داره به ما نوید این رو میده که تمام این افکار از همین مبنای اسلامی برگرفته شده.
یعنی شما وقتی روبرو میشید با قانون اساسی که تک تک مبانی که صحبت از آزادی هایی کرده، از آزادی های فردی یا آزادی احزاب و یا آزادی بیان و یا آزادی تجمعات.
در تک تک این بندها اشاره می کند به اینکه باید مخالف موازین اسلامی نباشد.
اگر ما یک قانونگذاری داریم، یک مجلسی به عنوان مجلس قانون گذاری داریم.
حالا یک شورای نگهبان وجود دارد که باید این قوانین را در نظر داشته باشد که یک موقع در برابر افکار اسلامی و ریشه های فکری اسلامی نباشد.
پس شما مواجه می شوید با جمهوری اسلامی که ریشه اش فقط و فقط از اسلام است.
قوانینی که برگرفته از همین نگاه های اسلامی است.
فرای قانون اساسی.
شما مواجه می شوید با قانون جزایی یا قانون مدنی.
تمامی این قوانین بر پایه همین تفکرات شکل گرفت.
از مجلس قانون گذاری صحبت کردیم و از شورای نگهبان گفتیم که حالا هر قانون عرفی که قرار باشد در این مملکت تصویب بشود باید تحت نظارت جمعی از این علمای دینی باشد که در تضاد با مبانی اسلامی نباشند.
اما فرای آن ما قانون های جزایی داریم.
قانون جزایی جمهوری اسلامی بر پایه اسلام هست.
یعنی شما وقتی مواجه میشید با احکام وحشیانه ای از جمله اعدام، سنگسار، بریدن دست، قصاص و عناوینی از این دست، همه و همه ریشه های اسلامی دارد و همه ریشه ها اسلامی است.
ما قوانین جزایی اسلامی داریم که در ایران این قانون ها همه ریشه در اسلام دارند.
قوانین مدنی ما هم به همین شکل است.
هر قانونی که در این کشور تصویب میشود باید با مبانی اسلامی همسو باشد.
بحث ریشه در برابر ما فقط و فقط اسلام است.
جمهوری اسلامی معنا شدنش با اسلام است.
همتراز و همسو با اسلام است.
جمهوری اسلامی هیچ چیزی، هیچ هویتی فراتر از اسلام ندارد.
پس ریشه در برابر ما قاعدتا فقط و فقط اسلام هست.
چیزی ماورای اسلام نیست.
این شرط لازمی هست که باید کسانی که در برابر جمهوری اسلامی قرار می گیرند مجهز و مسلح به دانستن در باب اسلام باشند.
یعنی باید از اسلام بدونند.
حالا ما یک دینی داریم که قدرت سیاسی رو در اختیار گرفته، قدرت قانونگذاری داره، قدرت اجرایی داره، تمامی افکارش رو از همین بنیان های اسلامی داره میگیره و حالا این تصویر رو برای ما ساخته.
در اون برنامه ویژه برنامه ای که تحت عنوان شناخت اسلام بود من پیرامون این مسائل صحبت کردم.
فارغ از اون در کتاب الله جبار زار که مختص مبانی اسلامی هم هست، من اسنادی رو که حالا در کتاب های مختلف اسلامی بیان شده از کتاب های فقهی و حدیثی تاریخی و یا حتی جزوات قانونی ای که در کشورهای مختلف اسلامی داره اعمال میشه رو هم آوردم که شما میتونید با اونها روبرو بشید و بیشتر و بیشتر در باب این مسائل بدونید.
فراتر از اون کتابهای مرجع بیشماری هست.
نقطه ابتداییش خوندن قرآن هست.
نقطه ابتدایی برای دانستن اسلام خوندن قرآن به زبان فارسی هست که شما باید اون رو بخونید تا بدونید با چه مبنای فکری روبه رو هستید.
با مبنای فکری ای که در زندگی ما نقش داره.
در زندگی روزمره ما نقش داره.
یعنی شما با یک دینی روبه رو نیستید که حالا یک دینی باشه که در گوشه ای نشسته باشه و یک سری پیروانی داشته باشه، در نهایت بخواهند یک فعالیت مدنی یا اجتماعی رو انجام بدن.
امروز با دینی روبه رو هستید که قدرت اصلی کشور رو داره.
قانون اساسی بر پایه اون دین نوشته شده.
تک تک قوانینی که قرار هست تصویب بشه باید بر این موازین اسلامی باشه.
قانون جزایی کشور بر همین پایه هست.
کسانی که قرار هست است قدرت اجرایی کشور را در دست بگیرند باید به این دین معترف و معتقد باشند.
و این نقطه ای است که ریشه ای در برابر ما را تصویر می کند.
پس مخالفت با جمهوری اسلامی باید معطوف به مخالفت با اسلام همسو و همرنگ باشد.
یعنی ما نیاز داریم که در نقطه ابتدا اسلام را بشناسیم.
باید مجهز به سلاح شناخت اسلام باشیم.
برای اینکه حکومتی در برابر ما هست که قدرت را در همین اسلام دیده.
قدرت خودش را از اسلام دیده و هویت خودش را از اسلام دیده، قوانین خودش را از اسلام می گیرد و تک تک رفتارهایی که در طول این تاریخ حضورش داشته بر پایه مبانی اسلامی بوده، چیزی کمتر و یا بیشتر از او نبوده.
و هر کسی که سعی در تقلیل این موضوع داشته باشد به نوعی در برابر حقیقت و واقعیت ایستادگی کرده.
به روی در تطهیر این حکومت اسلامی و در نهایت اسلام داره گام بر میداره.
اینکه ما بخوایم معانی جمهوری اسلامی رو متناقض با اسلام بدونیم خیانت به واقعیت هست.
ما باید نگاهی اجمالی نسبت به قرآن داشته باشیم، به احادیث داشته باشیم، به سیرت نبوی و زندگی پیامبر اسلام داشته باشیم.
باید تاریخ اسلام رو بدونیم.
قوانین اسلامی رو بدونیم و با توجه به این موضوعات هست که برسیم به اینکه حالا این ریشه ی اسلامی چه اتفاقات وحشتناکی رو در کشور ما رقم زده.
در نقطه ی ابتدایی باید قرآن رو بخونیم.
وقتی شما مواجه میشید با آیات بیشمار قتال جهاد حالا میتونید تصویرش رو در جمهوری اسلامی ببینید.
وقتی جمهوری اسلامی داره ریشه ی فکری خودش رو از قرآن میگیره، قرآن داره به کررات در باب به خواری کشتن کافران صحبت میکنه.
حالا این کافر به سادگی میتونه تعبیر بشه به کسانی که در برابر جمهوری اسلامی ایستادگی میکنن.
شما مواجه میشید با احکام مشخصی پیرامون مثلا فساد فی الارض و یا محاربه.
محاربه یک آیه قرآنی داره یعنی حکم محاربه یک آیه قرآنی داره.
تعبیر و تفسیر به همین سادگی.
هر کسی که در برابر خدا دست به شمشیر ببره، دست به سلاح ببره.
حالا جمهوری اسلامی به سادگی میتونه معترضی که به خیابون اومده در برابر جمهوری اسلامی داره اعتراض میکنه رو تفسیر به محاربه با خدا بکنه.
چرا که خود رو نایب خدا میدونه.
خود را حکومت خدا بر زمین میدونه.
حکومت اسلامی میدونه و هر نوع مخالفت و اعتراض در برابر این حکومت تعبیر و تفسیر به محاربه میشه.
حالا ما در قرآن روبرو میشیم با آیه ای که داره در باب بریدن دست و پای محارب به صورت بالعکس صحبت میکنه و یا تبعید او به جایی که نتونه زندگی بکنه و در نهایت بمیره و یا کشتن و به قتل رساندنش حالا چه با شمشیر و یا چه به چوبه های دار بسپارید.
یعنی شما مواجه میشوید با یک قانونی که در قرآن بیان شده و حالا تفسیر اینکه محارب چه کسی هست را هم حکومت اسلامی قاعدتا بیان خواهد کرد.
یعنی ما مواجه شدیم چند وقت پیش که در باب همین آیه مشخص داشتند صحبت میکردند.
فکر کنم تو صدا و سیمای خود جمهوری اسلامی هم صحبت کرد و این آیه را هم مطرح کردند که محارب جزایش این است که دست و پایش را ببرند.
این آیه قرآنی هست.
یا مثلا وقتی شما مواجه میشوید با حجاب اجباری، حالا برخی سعی در تطهیر این موضوع دارند که این بر نمی گردد به ریشه های اسلامی.
اسلام همچین چیزی رو نگفته.
آیه صریح قرآنی هست پیرامون این موضوع که باید زنان حجاب خودشان را رعایت کنند.
اینکه باید با یک پارچه سیاهی نه تنها موهاشون که حالا دور گردن و روی سینه های خودشان را بپوشانند.
این آیه صریح قرآنی هست.
آیات بی شمار دیگری هم تفسیر شده در مبنای حجاب که میشه بهش مراجعه کرد.
تک تک اتفاقاتی که داره در جمهوری اسلامی میفته همه و همه برگرفته از همین ریشه ی تفکرات اسلامی هست.
یعنی ما میتونیم تا صبح به سوال های بی شماری درباره اش بزنیم؟
هر نوع فعالیت مدنی در راستای منع اعدام در برابر اسلام هست و در برابر جمهوری اسلامی.
یعنی شما مواجه هستید با قرآنی که داره پیرامون قصاص صحبت میکنه، پیرامون کشتن مخالفین صحبت میکنه.
کفار صحبت میکنه.
شما کفار رو باید تعبیر به معترض و مخالف بکنید.
هیچ تعبیر دیگه ای نداره.
حالا به سادگی اینها رو دار میزنه میکشه از بین میبره.
و این ریشه، ریشه ی اسلامی و قرآنی هست.
حالا میتونید مابه ازای بیشماری براش در سیرت نبی و زندگی محمد و در تاریخ صدر اسلام داشته باشیم که محمد چگونه با معترضین و مخالفین خودش. رفتار کرد.
امروز مثلا مواجه میشویم با اینکه یک جمهوری اسلامی می آید و یک معترضی که در قالب هنر داره بهش اعتراض میکنه رو میکشه، از بین می بره، حکم ارتداد بهش میده.
حالا این به سادگی مابه ازا داره.
در تاریخ و سیرت نبوی که محمد در طول زندگی خودش بارها این کار رو انجام داده.
شعرایی که در برابرش شعر می گفتند در برابرش اعتراض داشتند رو کشته، مخفیانه، شبانه توسط عواملش، دوستانش، همراهانش و همرزمانش به سادگی اینها را کشته از بین برده.
یه شاعر زنی بود که در شب کشتنش.
بهتون چندین بار گفتم ذهن جای زباله دانی نیستش که آدم بخواد این عناوین رو به خاطر داشته باشه.
اما این عناوین به سادگی قابل دسترس است.
در کتاب های مختلف در کتاب های تاریخی از تاریخ طبری در نظر بگیرید تا مغازی و ابن خلدون و دیگران.
که میشه بهشون مراجعه کرد و برای هر کدوم از این رفتارهایی که جمهوری اسلامی میکنه ما به عذاب به وجود آورد و پیدا کرد که اینها همه ریشه های اسلامی دارن.
چیزی رو فراتر از اسلام بیان نمیکنه حتی به مراتب کمتر از اسلام.
یعنی شما وقتی مواجه میشید این آیه صریح قرآنی هستش که بریدن دست دزدان.
این دیگه آیه قرآنی هست دیگه.
شما وقتی با این آیه روبرو میشید که حالا حکم داده خداوند و اسلام و محمد و این دین در برابر شما در باب بریدن دست دزدان.
حالا جمهوری اسلامی حتی داره کم رنگ تر این کار رو انجام میده چرا که عرف جامعه ایرانی این قابلیت رو نداره.
قابلیت پذیرش این حجم از خشونت و وحشی گری رو نداره و نمیتونن این کار رو بکنن.
اما میبینید که به سادگی در کشورهای دیگه اسلامی، حالا در کشورهای آفریقایی و عربستان و. عربستان.
در گروهک های تکفیری و دیگر گروه های اسلامی این اتفاق به راحتی انجام میشه چرا که اون پتانسیل اجتماعی وجود داره برای پذیرش این رفتار وحشیانه اما در بین ایرانیان وجود نداره.
یعنی شما وقتی روبرو میشید مثلا به عنوان مثال با قانون چند همسری و این ترویج خیانت این یک قاعده و قانون اسلامی است.
این یک قاعده و قانون نیست که مثلا خمینی به وجود آورده باشه یا دار و دسته ی جمهوری اسلامی به وجود آورده باشند.
اینها عمله های به نوعی اسلام هستند.
خدمتکاران اسلام هستند.
نه به وجود آورندگان این نوع نگرش.
پس اینها همه برگرفته از همون نگرش اسلامیست و ریشه ای در برابر فقط و فقط اسلام هست نه چیز دیگری.
این رو باید مد نظر داشته باشیم تمام اتفاقات.
یعنی شما وقتی مواجه میشید با این نگاه شیعی دوازده امامی که امروز در ایران قدرت رو در اختیار داره با یک موضوعی مثل صیغه و فاحشگی اسلامی روبهرو میشوید.
این یک قاعده اسلامی هست.
قاعده ایست که ریشه اسلامی داره و حالا جمهوری اسلامی داره این رو پیش میبره.
اما مسلما قاطبه مردم با یک همچین موضوعی کنار نمیان و تن به این فاحشگی اسلامی نمیدهند.
اما این قاعده و قانون و قاعده و قانون اسلامی هست و ریشه هاش از همین نگاه گرفته میشه.
حالا اینکه تضادهایی بین اهل سنت و شیعیان وجود داره پیرامون این موضوع مشخص موضوع قابل بحثی برای ما نیست.
اینکه اینها دو فرقه مختلف هستند که اسلام رو به گونه مختلفی هم تعبیر و تفسیر کردند و هر کدوم هم دلایل خودشون رو دارن.
یعنی شما وقتی برمیگردی به تاریخ اسلام نگاه میکنی به سیره نبوی نگاه میکنید.
در همون تاریخی که محمد قدرت داشت.
در یکی از این جنگ هاش فرمان داده بود به اینکه حالا میتونن سربازانش برن و زنان رو صیغه بکنن و این رو مبنای فکری قرار دادن شیعیان برای اینکه بخوان صیغه رو به نوعی قانونی بکنن و بعد حالا اهل سنت اعتقاد دارن که این اتفاق مقطعی بوده و در یک مقطع مشخصی محمد انجام داده و بعد عمربن خطاب در دوران خلافت خودشون قانون رو ملغی کرده.
حالا شده یک مبنای فکری برای مسلمانان اهل سنت که قبول نداشته باشن این به نوعی صیغه شدن رو.
اما مسلمانان اهل شیعه با توجه به روایات و احادیثی که خودشون دارن قبول کردن.
اما حالا ما در برابرمان یک حکومت شیعی هست به عنوان مثال که این قاعده رو قبول داره و داره ترویجش میده و حالا داره این فرهنگ بیمار خیانت، این چند همسری و این فاحشگی مقدس و اسلامی به عنوان صیغه رو ترویج میده.
وقتی شما مواجه میشید با قوانین وحشتناک و وحشیانه ای که دربارش صحبت کردیم در باب شلاق زدن، شلاق زدن در ملاء عام.
این هم ریشه ی قرآنی دارد و هم ریشه در تاریخ اسلام دارد و در زیست خود محمد و در سیرت نبوی که بارها این کار را در طول زیست خودش انجام داده.
هم شما مواجه می شوید با احادیث بی شمار و بعد در کشور های مختلف اسلامی و گروهک های مختلف هم این را به عنوان یک قانون مقدس و شریعت شریعت قبول کردند و حالا اعمال می کنند.
پس ریشه، ریشه ی اسلامی است.
جمهوری اسلامی پدید آورنده اش نیست.
پس ما ریشه ای در برابرمان باز هم اسلام داریم.
نسبت به هر کدام از این موازین که ما به نوعی صحبت داشته باشیم.
شما مخالف با اعمال وحشیانه ای هستید که در عید قربان داره انجام میشه.
حیوانات بی شماری رو که سر میبرن و سلاخی میکنن.
این ریشه، ریشه ی اسلامی داره دیگه.
یک بخشی که نیومدن این کار رو بکنن.
وقتی شما در برابر این قاعده ی وحشیانه می خواید ایستادگی بکنید، وقتی به عنوان مثال در یکی از شهرهای ایران میان و.
رفتارهای وحشیانه ای می کنند.
مثلا به عنوان مثال در راستای دین وحشی خوی خودشون کبوترا رو آتیش می زنن.
این فقط برگرفته از یک تفکر مسموم و فاسد وحشیانه اسلامیست که هیچ حق و حقوقی برای حیوانات قائل نمی شه.
اینکه اونها رو بازیچه گانی برای اشرف مخلوقات و انسان سوگلی خداوند مسلمانان شیعه جهان در نظر گرفته.
حالا وقتی اینها هیچ حقی ندارند، هیچ جانی ندارند، هیچ ارزشی ندارند و اسبابی هستند برای اینکه انسان های مسلمان شیعه لذت ببرند و ازشون استفاده بکنند و برخیشون رو به بیگاری بکشند، برخیشون رو سواری ازشون بگیرند، برخی رو گوشت و تنشون رو تکه و پاره بکنند، برخی رو هم به سادگی آتش می زنند چرا که هیچ حقی ندارن.
وقتی شما مواجه میشید با این حقوق پایمال شده از زنان ایرانی در طول این سالیان دراز.
اینها همه ریشه در اسلام داره.
در هیچ نقطه دیگه ای شما باهاش روبه رو نمیشید.
این رو یه کسی مثل خامنه ای پدید نیاورده یا مجلس شورای اسلامی یا شورای نگهبان که پدید آورنده این تفکر بیمار نبودن.
شما وقتی با قانون دیه روبرو میشید یا با شهادت زنان روبرو میشید.
اینها عناوینی است که در قرآن به عنوان منبع اصلی تفکر اسلامی مطرح شده.
آیه ای که شما روبرو میشید با اینکه فرمان به این میده که زنان اگر از شما فرمانروایی و فرمانروا نداشتند و به نوعی تمرد کردند از فرمان شما، حالا شما میتونید با اونها همخوابه نشید و با اونها بی محلی کنید و در نهایت اونها رو بزنید.
این آیه قرآنی است که منبع اصلی تفکر هست.
حالا این خشونت های افسار گسیخته ای که داره در کشور ایران شکل میگیره توسط.
اقشار مختلف جامعه به واسطه این فرهنگسازی اسلامی است که دارد جمهوری اسلامی انجام میدهد.
وقتی شما مواجه میشوید با یک پدری که فرزند خودش را سر می برده و این قتل های ناموسی افسار گسیخته ای که در ایران دارد شکل می گیرد، این خشونت های وحشیانه ای که اتفاق می افتد همه و همه برگرفته از همین تفکرات اسلامی است.
وقتی شما مواجه میشوید با این سیل بی شماری که اسید پاشی می کنند، مردم را کتک می زنند توی خیابان ها.
اینها همه برگرفته از همان آیات امر به معروف و نهی از منکر است.
تمام اتفاقات و رفتارهایی که جمهوری اسلامی در طول این چهل و سه سال حکومت خودش انجام داده، همه و همه برگرفته از همان نگاه های اسلامی است.
حتی پیش تر از آن کاری که به عنوان مثال نواب صفوی می کند با احمد کسروی و اینگونه او را سلاخی می کند و امروز هم جمهوری اسلامی به وجود این تروریست وحشی افتخار میکند.
این ها همه برگرفته از همان نگاه جمهوری اسلامی هست.
همون نگاه اسلامیست که جمهوری اسلامی رو به نوعی پدید آورده.
جمهوری اسلامی فرزند اسلام هست.
حتی شاید در برخی از موضوعات فرزند ناخلفی است که امروز از ترس مجامع بین المللی و دیده شدن در جهان حاضر نیست سنگسار کنه.
سنگسار رو که در طول زیست پیامبر اتفاق افتاده و پیامبر اسلام بارها هم انجام داده.
آیه مشخصی در قرآن در باب سنگسار گفته نشده.
اما تاریخ اسلام مواجه بوده با این رفتار.
همون مثال تاریخی که شاید خیلی هاتون شنیده باشید که محمد در دوران زیستش زمانی که یکی از.
اقوام به نوعی یهودی اومده بودند ازش صلاح مشورت بکنند برای کسی که خیانت کرده بود و اون زنای محصنه رو انجام داده بود.
اون اومد و گفت که کتاب تورات رو بیارید و بعد از دل تورات اون آیه ای که منتسب به سنگسار بود رو درآورد و بعد سنگسار کردند.
این بنایی است برای اینکه مسلمان ها باورمند باشند به سنگسار.
یعنی ما با یک دینی روبه رو هستیم که یک سری اصولی رو در برابر داره برای شناخت اسلام، برای پیشبرد اسلام.
خود اسلام وجود داشتنش بر پایه ی چند عنوان هست.
یک قرآن هست، قرآن رو در برابر دارید آیات مختلف رو در برابر دارید که حالا در باب هر کدوم از موضوعات اومده یک حکم مشخصی داده.
اما خب دایره ی قرآن خیلی کم و محدود و اندک بوده.
در باب همه موضوعات نتونسته قانون بده.
به عنوان مثال در باب حجاب صحبت کرده، به صراحت صحبت کرده و زنان رو به حجاب واداشت.
در باب امر به معروف و نهی از منکر صحبت کرده، در باب ارتداد صحبت کرده، در باب مواجهه با کفار و کشتن و به خواری از بین بردن اونها بارها و بارها صحبت کرده، در باب جنگ و جهاد بارها صحبت کرده، در باب پایمال کردن حقوق زنان بارها و بارها صحبت کرده در عناوین مختلف اما در باب برخی از مسائل نتونسته صحبت بکنه.
زمان کافی نداشت یا هر دلیل دیگه و بقیه این مبانی رو حالا میاد از احادیث میگیره.
حالا کتاب های حدیثی صحیحی که بین اهل سنت و شیعیان وجود داره میشه مبنایی برای ساخت این تفکر.
حالا برخی از این احکام و رفتارها بر پایه این احادیث شکل میگیره.
فرای اون شما مواجه میشید با تاریخ صدر اسلام و سیرت نبوی.
حالا زیست خود پیامبر و رفتارهایی که در طول زندگی خودش کرده میشه یه مبنایی برای تفکرات اسلامی.
اتفاقاتی که امروز ما در ایران شاهدش هستیم.
این هم یک بخش دیگری هست و ما باید نزدیک به این سه معنی بشیم.
برای اینکه بهتر بتونیم بشناسیم که ریشه ی رفتاری جمهوری اسلامی همواره بر همین پایه است.
امروز شما روبرو میشید با رفتاری که جمهوری اسلامی در خیابون با معترضین انجام میده.
هیچ منافاتی با اسلام نداره چرا که اسلام هم در برابر کسانی که در برابرش قد علم کنند همین رفتار را انجام میدهد.
هر کسی که در برابرش ایستادگی کنه رو محکوم به مرگ میکنه.
اینکه حالا تفسیر هر کسی نسبت به اینکه چه کسی رو کافر و یا مسلمون بدونه هم در اختیار همون کسانی است که به نوعی نشانه های خدا بر زمین هستند و علوم دینی رو خوندند.
برخی در باب این صحبت میکنند که حالا این اسلام واقعی نیست.
حالا خیلی از اینها که حتی هیچ دانش لازمی هم نسبت به اسلام ندارن.
یعنی چجوری ممکنه که یه کسی که سالیان سال تخصص گرفته دیگه یعنی این رو هم باید جزو تخصص به حساب بیاریم؟
کسی که علوم دینی خونده سالهای مدیدی تبدیل به یک آیت الله شده.
همتای کسانی که در دیگر تخصص ها در علوم تجربی و انسانی هم مدرک گرفتن مدرک گرفته.
حالا حرف او حجت نیست.
حرف کسی که تو عمرش حتی قرآن رو هم به فارسی نخوانده.
حجتی برای اینکه اینها اسلام را نمیشناسند و یا قشر دیگری که اندکی در باب این مسائل هم ریز شدند و دانستن بیشتر برای ساختن یک تخت قدرت و دوباره ایست از این افکار پوسیده و مسموم که حالا قرار است به شکل تازه اینها به خورد مردم داده بشود.
حالا قرار است برای مدت طولانی سر مردم را در خیابانها بریدند.
همان طوری که در صدر اسلام بریدند.
حالا قرار است که این بار اعدامشان بکنند.
حالا شاید فردا روزی پیدا بشه که اینها را به صندلی الکتریکی ببندیم.
در سالهای آتی با رأفت اسلامی به این مرحله برسیم که به اینها قرص بدیم، بیهوشش بکنیم.
و در نهایت قرار است که یک.
به نوعی ماست مالی انجام بشه.
یک ماله کشی انجام بشه.
برای اینکه باز یک تصویر تازه تری نسبت به اسلام در برابرشون قرار بدن ما رفتارهایی که از جمهوری اسلامی در طول این سالیان دیدیم، همه و همه بر پایه ی اسلام بود و ریشه ی اسلامی داشت و اصالت خودش را از اسلام میگرفته و این فرامین توسط کسانی داده شده که تمام عمرشان را صرف خواندن مباحث اسلامی کرده.
پس همه و همه برگرفته از همین نگرش اسلامی هست.
میشه درباره اش ساعت های مدیدی صحبت کرد در باب این ریشه ای که فقط و فقط به اسلام بر میگرده.
اما فارغ از اینکه میشه در باب اینها صحبت کرد، مثال آورد.
به کرات هم درباره اش صحبت کرد.
باید برگردیم به این موضوع که حالا وقتی ما یک جمهوری اسلامی در برابر داریم که این جمهوری اسلامی تمام مبانی فکری خودش رو از اسلام میگیره، حالا باید الترناتیوی که در برابرش هست هم ضد اسلامی باشه، باید یک ایده و آرمانی وجود داشته باشه که در برابر این نگرش وحشیانه اسلامی باشه.
باید نفی کننده این نگاه وحشیانه اسلامی باشد برای پیروزی و رسیدن به آزادی.
اسلامی که در برابر ما تا دندان مسلح ایستاده، اسلامی که کمر به نابودی ما دارد.
اسلامی که ما در برابرش نه ایستادیم بلکه او در برابر ما ایستاده.
تفکرات و اعتقادات من نسبت به جان آزادی و برابری که درباره اش به کرات در کتاب های مختلف هم صحبت کردم.
اسلام تا دندان مسلح در برابرش می ایستد.
من باورمند به برابری جان ها هستم.
آزادی ای که با منع ظلم و آزار به دیگران شکل می گیرد و تضمین کننده وجودش همین منع ظلم و آزار دیگران است.
دیگرانی که تعبیر و تفسیر به تمام جان ها می شود، چه درختان، چه گیاهان، چه انسان ها، چه حیوانات، همه موجودات زنده که با ارزش ترین جوهره هستی شان قاعدتا فقط و فقط جانشان هست.
حالا در برابرش یک اسلام تا دندان مسلح ایستاده که در ورطه اول انسان را اشرف مخلوقات می داند و تمام جان ها را بی ارزش می داند.
در ورطه دوم در بین خود انسان ها هم باز تغییراتی را به وجود می آورد.
حالا می آید تقسیم بندی می کند به مسلمان و غیر مسلمان.
حالا می آید تقسیم بندی می کند بین شیعه و غیر شیعه.
حالا می آید تقسیم بندی می کند بین زن و مرد.
حالا می آید هر قشر و هر تفکری را در این راستا زیر پا می گذارد و طبقات بی شمار را هم شکل می دهد.
پس این نگاه اسلامی است که در برابر ما وجود دارد و ما باید آلترناتیوی در برابر این نگاه اسلامی داشته باشیم.
برای از بین بردن این نگاه وحشیانه اسلامی که سالیان درازی است گردن و خرخره بشریت را گرفته و به ویژه ما ایرانی ها را از همان ابتدا هم از همان حملات وحشیانه ای که مسلمانان به ایران انجام دادند.
من در یک ویژه برنامه ای که تحت عنوان حمله اسلام به ایران است که منتشر خواهد شد.
در باب این مسئله به کرات صحبت کردم.
اینکه ما باید با لفظ درستی در باب این مسئله صحبت کنیم.
حمله اعراب به ایران هیچ معنایی ندارد.
اعراب هم انسان هایی هستند همتای ما.
اگر اسلام و محمد در ایران هم ریشه داشت، اگر پیامبرش ایرانی بود، اگر محمد به جای آن که در عربستان زاده شده بود، در ایران زاده شده بود و این تفکرات را به ما داده بود، قاعدتا ما کاری که اعراب کرده بودند را می کردیم.
همان طور که اگر هیتلر در یک کشور دیگری به دنیا آمده بود، نه تنها هیتلر که تفکرات هیتلر و این تفکرات در هر کشور دیگری در جهان هم شکل گرفته بود، همان سرانجام را داشت.
چراکه انسان ها به باورهای خودشان زنده اند، در راستای باورهای خودشان هست که حرکت می کنند و ما با اسلامی روبه رو هستیم که از همان ابتدای امر با گردن زدن و کشتن ما شکل گرفته و قدرتمند شده ایران رو در اختیار خودش گرفته، مردمان بیدفاع رو از زیر شمشیر گذرونده.
راهی که در برابرشون بوده یا کشته شدن بوده یا باج و خراج دادن بوده و یا اسلام آوردن و تسلیم شدن بوده.
حالا این دین با این تفکرات وارد کشور ما شده.
بارها و بارها این جنون رو پیش برده.
هر اعتراضی رو از بین برده.
بی شمار آزادگان و یاغیان رو سر بریده و از بین برده.
در نهایت با یک شکل تازه ای که ذره ای بومی سازی شده دوباره سر بر آورده و باز دوباره به قتل و کشتار.
در دوران صفویان هم راهش رو ادامه داده و امروز حکومت رو در اختیار گرفته و چهل و سه سال هست که بدترین و وحشیانه ترین رفتارهای سیستماتیک رو داره انجام میده.
شما با یک قانون وحشیانه روبهرو هستید.
بارها دربارهاش صحبت کردیم.
اینکه خیانت میتونه هر جایی شکل بگیره.
اما وقتی خیانت تبدیل به قانون میشه که وحشتناکترین جنایت هر جایی در بین انسان ها می تواند شکل بگیرد.
اما جنایت اونجایی تبدیل به قانون میشه که وحشتناکه.
اونجایی که سنگسار تبدیل به قانون میشه.
اونجایی که دست بریدن و شلاق زدن و اعدام کردن تبدیل به قانون یک کشور میشه، تبدیل به قانون و باور یه عده ای میشه.
اونجاست که نقطه وحشتناک موضوع من و شما مواجه میشید با انسان هایی که در هر جای دنیا می تونن خیانت بکنن.
اما این خیانت تبدیل به یک موضوع شرعی و مقدس و الهی نیست که حالا قرار باشه مردها چند همسری بکنند و به زنانشان به راحتی خیانت بکنند.
هیچ ارزشی قائل نشن.
قرار باشه این برابری رو زیر پا لگدمال بکنند و این رو تبدیل به قاعده و قانون بکنند.
در قانون خودشون اعتقاد داشته باشند که حضانت به زن تعلق نمیگیره حتی اگر قرار باشه پدر اون فرزند بمیره.
قرار هست که دوباره حضانت به پدر پدرش به نوعی داده بشه و اون مادر هیچ حقی نسبت به اون فرزند نداشته باشه.
این یک قاعده ی اسلامیست.
اینکه شما مواجه میشوید با فرزند کشی.
این قاعده ی اسلامی است.
این قانون بازی است که حالا به نوعی پدر را صاحب فرزند میداند.
حالا این صاحب فرزند میتونه فرزند خودش رو سر ببره در راستای که تسلیم در برابرش نبوده.
حالا دارید در باب آیه قرآنی صحبت میکنید که مرد را مالک زن میداند، حالا میتواند زنش را با وحشیانه ترین رفتار تنبیه بکند.
این قاعده ای است اسلامی برگرفته از کتاب مقدس مسلمانها و حالا ما مواجه هستیم با حکومتی که این قدرت را در اختیار گرفته و با توجه به همین تفکر خودش که تمام اصالتش را از آن میگیرد، چهل و سه سال است که بر گرده ما سوار شده و تنها راه ما یک آلترناتیو ضد اسلامی است.
در برابر اسلام است که اسلام پاش را روی خرخره ما گذاشته.
شما هر تفکری که داشته باشید در برابرتان ایستادگی خواهد کرد.
شما اگر تفکر مدنی داشته باشید در راستای من اعدام در برابرتان هست.
شما اگر مسلمان زاده باشید و تفکرتان گره بخورد با منع اعدام در کشور ایران، در نهایت قاعدتا تعبیر و تفسیر به ارتداد خواهد شد چرا که حکم الهی را زیر سوال می برید.
اگر مخالف با شلاق باشید، اگر مخالف با چندهمسری باشید، اگر مخالف با سنگسار باشید، اگر مخالف با زیر پا گذاشتن حقوق حیوانات باشید، هر موضوعی که در جهان رو به پیشرفت و ترقی است برای رسیدن به جهانی بهتر در برابری و آزادی است.
در برابر اسلام است و اسلام تا دندان مسلح در برابرش ایستادگی خواهد کرد و ما هر رفتاری را که در کشور جمهوری اسلامی داریم می بینیم، همه و همه برگرفته از همین ریشه های تفکر اسلامی است نه چیزی کمتر و فراتر.
حتی شاید بارها هم کمتر.
بارها هم این را تضعیف کرده ام. تلطیف کردن.
یعنی مثالش را زدم.
اگر امروز میبینید که در ایران دست دزدان رو همه رو نمی برن، تک و توک در جاهای مختلف میبرن.
یکیش برگرفته از فقه شیعی است.
چرا که این فقه شیعی در دل ایران شکل گرفته به نوعی و به نوعی به دلیل این زیسته در کنار ایرانیان و ادغام این فرهنگ و تربیت ایرانی، منظور نژاد ایرانی نیست.
منظور تربیت ایرانی است.
باعث شده ذره ای تلطیف بشه و حالا یک سری شروطی رو بذاره برای بریدن دست و فرای آن.
در نکته دوم شما مواجه میشید با ملتی که به نوعی حاضر نیست قبول بکنه این رفتارهای وحشیانه رو.
در خیلی از موضوعات هم به همین شکل هست در بین ایرانیان با توجه به اون تربیتی که دارند این چندهمسری خیلی کمرنگ هست.
با اینکه یک قاعده و قانون اسلامی هست این بریدن دست کمتر هست.
این صیغه شدن خیلی بی ارزش هست و به نوعی ضد ارزش.
حتی در خیلی از نقاط ایران به حساب می آید.
و این دلیلی است که مردم ایران در برابرش ایستادگی می کنند.
به واسطه تربیت فرهنگی که شدند در طول این تاریخ.
پس اینجاست که ما مواجه می شویم با اسلامی که حتی شاید کمرنگ تر، تلطیف تر و تضعیف تر دارد در ایران اتفاق می افتد.
اما ریشه اصلی همین اسلام است.
پس ما مواجه هستیم با یک اسلام تا دندان مسلحی که قدرت را امروز در ایران در اختیار دارد و ما باید در برابر این اسلام باشیم.
هر گونه سازشی در برابر اسلام.
دور شدن از آن هدف غایی است.
هر گونه چهره تلطیف شده ای از اسلام دادن هم در برابر آن هدف غایی است.
منظور از این که باید در برابر این اسلام ایستادگی کرد، به مفهوم این نیست که باید اسلام را از بین برد.
باید مسلمان ها را کشت.
منظور این نیست.
منظور این است که ریشه ی فکری باید در برابر اسلام باشد.
ریشه ی تفکر باید در برابر اسلام باشد.
ریشه ی خشونت پرهیزی که در برابر اسلام هست، به ذات در برابر اسلام است.
باور به جان، به ذات، در برابر اسلام است.
ایمان و اعتقاد به برابری جان ها در برابر اسلام است.
ریشه ی ذاتی در برابر اسلام.
شما وقتی اعتقاد دارید که همه ی جانداران جانشان محترم است و برابر هستند، این به ذات یک موضوعی است که در برابر اسلام قرار می گیرد.
ما صحبت از این می کنیم که الترناتیوی که باید در ایران وجود داشته باشد باید مشخصه هایی در برابر اسلام داشته باشد.
نه به مفهوم از بین بردن اسلام که اسلام باید وجود داشته باشد اما با منع ظلم دیگران، با منع آزار رساندن به دیگران.
همان طور که من بارها در کتاب های مختلف به ویژه در کتاب جهان آرمانی هم صحبت کردم که ما باید در جهان به نقطه ای برسیم که انسان ها وطن خودشان را بسازند و هموطنان خودشان را انتخاب بکنند و آزادی در مفهوم نهایی فقط یک معنا دارد آن هم انتخاب قانونی است که شما به آن باورمند هستید.
انتخاب قانونی است که شما به آن معترف و معتقد هستید.
آزادی هیچ وقت وارداتی نیست. آزادی.
آزادی یک شیئی نیست که من به شما بدهم و بگویم این آزادی.
از این به بعد شما از این آزادی استفاده کنید.
آزادی آن تعریفی است که شما نسبت به زندگی دارید.
یک شرط لازم دارد وجودش و پیدایشش.
آن هم آزار نرساندن به دیگران است.
اینکه شما در آزادی خودتان نمی توانید دیگران را آزار برسانید، نمیتوانید این را مبنا بکنید که من آزاد هستم.
پس مثلا می خواهم با فلانی رابطه برقرار کنم، رابطه جنسی برقرار کنم.
این منافات دارد.
من آزادیم را در کشتن فلانی می بینم.
در آزار رساندن به فلانی با توجه به این شرط مشخص که تضمین کننده وجود آزادی و تضمین کننده ادامه آزادی هست.
آزادی رو شما باید خودتون تعریف کنید.
حالا قرار هست که شما چه روش و منشی رو در رستگاری خودتون، در زندگی بهتر خودتون و در آزادی تون ببینید؟
حالا یک جماعتی می تونن مسلمون باشن، شیعه باشن و با این تفکرات باشن تا جایی که دیگران رو مورد ظلم و آزار قرار نمی دن.
قاعدتا آزادی اونها حق بر زمین هست و باید برای رسیدن اونها هم حتی تلاش کرد که اونها هم در آزادی خودشون زندگی کنند.
اما در نقطه ی نهایی ما باید به این نتیجه برسیم که تنها آلترناتیو در برابر جمهوری اسلامی یک تفکر، آرمان و ایده ی ضد اسلامی است در برابر اسلام.
که می تونه راهگشا برای ما باشه که بشه با اتکای به اون یک جهان تازه ای رو پدید آورد.
جهانی که هر کس بتونه درش آزادانه زندگی بکنه.
ما نمی تونیم ریشه ی در برابر خودمون رو رها کنیم و در پی از بین بردن این ساقه ها باشیم چرا که باز هم شاخ و برگ تازه ی این درخت خواهد داد.
شما یک ریشه اسلامی در برابر دارید.
سالها میتوانید تلاش کنید برای مثلا تساوی حقوق زنان و مردان.
در یک بخش جزئی شاید به یک پیروزی برسید اما فردا دوباره مواجه می شوید با یک قانون تازه ای که تصویب شده و باز آزادی های ما را زیر سوال می برد.
برابری ما را از بین می برد.
این ریشه سر جایش است.
شاید امروز شما موفق شدید که فلان حکم سنگسار را جلویش را بگیرید، اما خود سنگسار باز هم وجود دارد و یک روز دیگری شاید باز یک جای دیگری هم شکل بگیرد.
شاید یک حکم اعدام را توانستید در برابرش ایستادگی کنید.
یک بیگناه یا حتی یک گناهکار را از اعدام نجات دادید، اما باز هم اعدام وجود دارد.
ما نیاز به یک آلترناتیو در برابر اسلام داریم.
تنها راه نجاتی که می تونه وجود داشته باشه، ریشه ی فکری که قدرتمند ریشه دوانده و تمام قدرتش رو از همین تفکرات می گیره.
باید یک قدرتی در برابرش وجود داشته باشه.
یک آرمان و آرزویی وجود داشته باشه که در برابر اون هست.
در قسمت های آتی سعی می کنیم بیشتر درباره اش صحبت کنیم.
حالا فرای اینکه ما داریم این ویژه برنامه ی انقلاب ایران رو منتشر می کنیم، من پیش تر از این در باب تمام آرا و افکار خودم تحت عناوین کتابهایی اینها رو مطرح کردم.
کتاب جهان آرمانی ایده و آرمان من هست برای جهان پیش رو.
قلمروی آرمانی اون نگاهی است که من نسبت به سیاست دارم.
مرامنامه اون نگاهی است که.
برای زیست شخصی ما نیاز داریم.
فرای اون در کتابهای مختلف، در داستانهایی که مطرح شده در همه و همه سعی شده که این آرمانها و این اعتقادات مطرح بشه.
این باور به جان برابری جانها.
این نگاه به آزادی مطرح شود و ما باید در راستای قدم بگذاریم که یک الترناتیوی در برابر این اسلام به وجود بیاوریم.
این ایمان و آرمانی که من به آن معتقد هستم.
ایمانی که من در پی انتشار دادن آن هستم.
اما فرای آن وقتی به شرایط امروز ایران نگاه میکنیم، در ایران ما موضوع در این قسمت مشخص پیرامون ایران است و انقلابی که در ایران قرار است شکل بگیرد فرای ایمان و آرمان و باوری که من به آن معتقد هستم.
فرای آن برای ایران ما نیاز به یک همچین موضوعی است.
یعنی اصلا ما این را هم رها بکنیم؟
این ایمان و اعتقادی که من دارم دربارهاش صحبت میکنم که حالا در کتابهای مختلف هم دربارهاش صحبت کردم، این را رها بکنیم برای شرایط حال حاضر ایران.
ما نیاز به یکسری موضوعات مشخص دارد.
اینکه در نقطه ابتدایی بدونیم که ریشه ی جمهوری اسلامی فقط و فقط اسلام هست.
تنها چیزی که داره به جمهوری اسلامی قدرت میده اسلام هست.
اما باید این ریشه رو در نظر داشته باشیم و به جز این ریشه به شاخ و برگ ها کاری نداشته باشیم و این ریشه رو از بین ببریم.
برای این موضوع هم نیاز به یک الترناتیوی داریم که ضد اسلام باشه در برابر اسلام باشه.
تنها قدرت محکمی که بتونه در برابر این نگرش مسموم ایستادگی کنه.
یعنی ما نمیتونیم با دست آویزی به تفکرات اسلامی دوباره در پی احقاق یک نگاه تازه ای باشیم.
هر انقلابی در طول تاریخ به واسطه ی یک آرمان و ایده ی تازه به وجود اومده و ما نیاز داریم به یک الترناتیوی که تازه و نو در برابر این نگاه مسموم اسلامی بایسته که قدرت بسیج گری داشته باشه و قدرت.
ایمان داشته باشه، ایمان رو تولید کنه.
ایمانی که حالا اینقدر قدرتمند باشه که حاضر باشن از جون خودشون بگذرن برای اینکه به اون آرمان طلایی برسن.
در باب این موضوع در قسمت های آتی هم صحبت خواهم کرد.
چرا که یکی از بزرگترین عواملی که میتونه یک انقلاب رو به پیروزی برسونه قاعدتا داشتن ایمان هست.
حالا در باب اینکه امروز جهان به چه سمت و سویی رفته هم صحبت خواهم کرد.
سعی میکنیم در این ویژه برنامه بیشتر و بیشتر در باب موضوعات مختلف صحبت کنیم تا در نهایت به راهکارهای درست و اصولی برسیم.
برای اینکه این انقلاب بتونه به پیروزی برسه، فارغ از اینکه من باورها و ایمان خودم رو در طول این سالیان زندگی خودم سعی کردم به رشته ی تحریر در بیارم.
ما امروز وقتی داریم در باب انقلاب ایران هم صحبت میکنیم باید به این موضوع نظر داشته باشیم که ما نیازمند داشتن یک ایمان مستحکم و قدرتمند در برابر اسلام هستیم.
الترناتیوی که صد در صد باید در برابر اسلام باشد.
هرچند هر نوع نگاهی.
یعنی شما اگر نگاه به حقوق بشر داشته باشید، اگر نگاه به دمکراسی هم داشته باشید، اگر ایمان و هدفتان خلاصه در همین دمکراسی و به نوعی حقوق بشر هم بشود، اینها هم در برابر جمهوری اسلامی هستند، آلترناتیوی در برابر جمهوری اسلامی هستند، در برابر اسلام هستند و باید به یک ایمان جمعی رسید برای رسیدن به پیروزی.
چرا که بزرگترین قوه محرکه برای انقلاب تنها و تنها ایمان است.
در تمام طول تاریخ تمام انقلاب هایی که شکل گرفته به واسطه یک ایمان بوده.
ما در باب این مساله بیشتر در قسمت های آتی صحبت خواهیم کرد.
اما در این قسمت باید بدانیم که ریشه فقط اسلام هست.
باید در برابر ریشه ایستاد.
تمام رفتارها، قوانین و اتفاقاتی که در طول این 30 سال در جمهوری اسلامی افتاده به واسطه اسلام هست به واسطه اسلامی که برگرفته از قرآن و احادیث، سیرت نبوی و در نهایت این حکومت های اسلامی است و ما باید آلترناتیوی در برابر اسلام داشته باشیم تا به پیروزی برسیم.
