ای سپیدار فرا بر آسمان غم رها
ای نفس ده ناجی جان و همه دنیای ما
آن تویی آن مایهی آرامش جاندارگان
آن تویی آن زندگی بر ما و بر هر آدمان
ای چه والا و چه زیبایی تو ای جانان جان
ای سپیدار فرا بر آسمان غم رها
دیدنت بر این جهان فخر و همه زیباییاست
آن وجودت آب و جان و مایهیبیداریاست
سایهات آرامش کرار در گرمای ماه
ای درختم تن به والا ای شکوه و شاهراه
آن وجودت را نباشد ظلمتی بر این جهان
تو مثال هیچ جانی نیستی در این جهان
این ببین آن آدمان قاتل به راهت جان تو
ای علمداران کشتار و هزاران راه نو
آن بزن تیشه به جانت بر نفس بر جان تو
او نفس از خود برد جان و نفس از راه تو
ای چه زیبایی و افرا آن فروغ از جان تو
تو نفس بودی رها جان و نفس از جان تو
تو بمان با من ببین جام جهان بر کام تو
من رها هم تو رها حیوان رها از راه نو
ای چه والا و چه زیبا و تویی اشجر فرا
ای سپیدار کرا بر آسمان غم رها
