بیگانگی با طبیعت
بیگانگی با طبیعت در منظومهٔ جهان آرمانی، یک بیماریِ وجودی است که ناشی از تسلطِ زندگی ماشینی و سوگیری انسانی در درکِ حقیقتِ هستی است. این وضعیتِ روانی، انسان را از همبستگی وجودی با کلِ شبکه جانان جدا کرده و او را در حصارِ تنهایی و پوچیِ مدرن زندانی میکند. در اینجا، دانشِ تکنیکال که عاملِ اصلیِ این بیگانگی بوده، باید جایِ خود را به خردِ جانمدار بدهد تا امکانِ بازگشت به آغوشِ هستی فراهم شود. از منظرِ فلسفی، این بیگانگی، نتیجهٔ انکارِ پیوندِ بنیادینِ انسان با حقیقتِ جانِ جاری در طبیعت است. جهان آرمانی با ترویجِ آموزش جانمدار و فراهم آوردنِ بسترهایِ زیستن با معنا، در پیِ درمانِ این شکاف است. ایجادِ شهرهای ارگانیک، نه صرفاً یک طراحیِ شهری، بلکه یک رویکردِ وجودی است که انسان را در لحظهی اکنون با طبیعت همنوا میسازد. با تشویق به تجربه ی بیواسطه جان در اکوسیستمهایِ طبیعی، ما میکوشیم تا روحِ سرگردانِ انسان را دوباره به پیوندِ کهناش با حیات بازگردانیم. بازگشت به رفتار طبیعی جان، یعنی بازگشت به ریتمِ ارگانیکِ هستی؛ جایی که انسان دیگر نه در تقابل، بلکه در همسویی با چرخهٔ حیات عمل میکند. این گذار از بیگانگی به یگانگی، عصارهٔ اصلیِ تمدنِ معناست که در آن، طبیعت نه یک مکانِ بیگانه، بلکه خانهٔ حقیقیِ جان شناخته میشود و انسان با عبور از تنهاییِ ناشی از جدایی، در اقیانوسِ پیوندهایِ وجودیِ طبیعت، معنایِ اصیلِ خویش را بازمییابد.
کتاب جهان جانگرایی
مانیفستِ رهاییِ هستی پارادایمِ نوینِ قانونگذاری از درد و نقدِ انسانمحوری
«جهان جانگرایی» اثرِ غایی و مانیفستِ بنیادینِ نیما شهسواری برایِ تغییرِ ساختارهایِ جهانی است. نویسنده با نقدِ ریشهایِ نظامهایِ سیاسیِ موجود، مدلِ «قانونگذاری از درد» را پیشنهاد میدهد که در آن قوانین نه از ارادهیِ قدرت، بلکه از ترجمهیِ رنجِ تمامِ جانداران استخراج میشوند. این کتاب با معرفیِ مفاهیمی چون «مترجمانِ درد» و «حوزهیِ جان»، نقشهیِ راهی برایِ رسیدن به صلحِ پایدار، انحلالِ سلاحها و تحققِ کرامتِ مطلقِ جان در سراسرِ گیتی است.
اطلسِ مفاهیمِ جانگرایی
این واژه بخشی از منظومهی مفاهیمِ جهانِ آرمانی است. برای دسترسی به تمامیِ واژگان، نقدها و پیوندها، وارد اطلسِ مفاهیم شوید.
