نظامِ حریمیان
نظامِ حریمیان، معرفِ یک پارادایمِ سلطهگرِ سنتی است که بر پایهٔ انکارِ اصالتِ تن، تقدسبخشی به رنج و استقرارِ زهدِ اجباری بنا شده است. در این سیستم، دانشِ تکنیکال در خدمتِ کنترلِ دقیقِ بدنها قرار میگیرد و با استفاده از ابزارِ شرم، هرگونه تجلیِ طبیعیِ میل را به عنوانِ انحرافی هستیشناختی بازتعریف میکند. حریمیان با ایجادِ حصارهایِ مصنوعی و ترویجِ تفکیکِ جنسی، در پیِ قطعهقطعه کردنِ وحدتِ سوما هستند تا از طریقِ تضعیفِ پیوندهایِ حسی، قدرتِ مطلقهٔ خود را تثبیت کنند. این نظام، بدن را نه مأمنِ جان، بلکه منبعِ آلودگی میپندارد که تنها از طریقِ سرکوب و ریاضت به طهارت میرسد. از منظرِ هستیشناختی، نظامِ حریمیان مولدِ اصلیِ دردالت و بیگانگیِ فرد از خویشتن است؛ چرا که با تحمیلِ استانداردهایِ سختگیرانه، مانع از شکوفاییِ استعدادهایِ طبیعی و رسیدن به آزادگی میشود. در این ساختار، مفاهیمی چون عفت به ابزاری برایِ پلیسیکردنِ زیستجهان بدل گشته و هرگونه کنشِ رهاییبخش، اعلانِ جنگ با امرِ قدسی تلقی میگردد. مقابله با این هژمونی در جهان آرمانی، از طریقِ استقرارِ خردِ جانمدار و بازپسگیریِ مالکیتِ فرد بر تنِ خویش صورت میگیرد. نظامِ حریمیان نشاندهندهٔ ترسِ بنیادینِ قدرت از نیرویِ حیاتیِ جان است و به همین دلیل، تمامِ توانِ خود را صرفِ انجمادِ زمان و جلوگیری از دگرگونیهایِ طبیعی میکند. شکستِ این پارادایم، مستلزمِ بیداریِ آگاهیِ جمعی و بازتعریفِ اخلاق بر اساسِ قانونِ رهایی است تا انسانها بتوانند در صلح با طبیعت و کالبدِ خویشتن زندگی کنند.
کتاب آنتروپی
واسازیِ استبدادِ زهد و لذت نقدِ حرامیانِ مدرنیته و مانیفستِ تعادلِ جان
«آنتروپی» اثرِ تحلیلی و جسورانهیِ نیما شهسواری در نقدِ دو سویهیِ افراطیِ تاریخ: سنتِ سرکوبگر و مدرنیتهیِ مصرفزده است. نویسنده با ترسیمِ سفرِ جامعه از «حرمخان» به سویِ «لرد»، نشان میدهد که چگونه هر دو سیستم با کالاییسازیِ بدن، «مهر» را به مسلخ میبرند. این کتاب فراخوانی است برایِ بیداریِ ارگانیکِ جامعه (سوما) و رسیدن به «برابریِ جانها» در جهانی که اخلاق در آن مانندِ تنفس، طبیعی و رها از آزار است.
اطلسِ مفاهیمِ جانگرایی
این واژه بخشی از منظومهی مفاهیمِ جهانِ آرمانی است. برای دسترسی به تمامیِ واژگان، نقدها و پیوندها، وارد اطلسِ مفاهیم شوید.
