رسانه جانمدار
رسانه جانمدار در منظومهٔ جهان آرمانی، نه به عنوان ابزاری برایِ تبلیغاتِ ایدئولوژیک، بلکه به منزلهٔ حنجرهٔ هستی برایِ بیانِ حقیقتِ بیواسطه تعریف میشود. این ساختارِ رسانهای، بر خلافِ زبان قدرت که کارویژهاش تولیدِ دیگریسازی و مسخِ واقعیت برایِ تداومِ سلطه است، در پیِ ایجادِ فضایی برایِ همدلی و ترجمهی درد است. وقتی از آگاهی جانمدار در این بستر سخن میگوییم، به گذاری اشاره داریم که در آن دانشِ تکنیکال جایِ خود را به خردِ جانمدار داده است تا مخاطب، به جایِ استهلاک در مصرفِ محتوا، به سوژهای برایِ تأملاتِ وجودی بدل شود. این رسانه، آینهای برایِ بازتابِ حقیقت وجودی است که در آن، هر واژه نه برایِ تسخیر، بلکه برایِ گشودنِ افقهایِ تازه به کار میرود. از دیدگاهِ فلسفی، عملکردِ این نظام بر محورِ شفافیت مطلق میچرخد؛ یعنی زدودنِ هرگونه لایهیِ پوشاننده از ساحتِ زیستِ جمعی. در این پارادایم، فناوریهایِ ارتباطی به ابزاری برایِ تحققِ یک تمدن معنا مبدل میشوند که در آن، نیازهایِ بنیادینِ جانان در اولویتِ مطلق قرار دارد. برخلافِ رسانههایِ کلاسیک که با تولیدِ انبوهِ کلیشهها به دنبالِ تقلیلِ انسان به ابژه هستند، رسانه جانمدار میکوشد تا با حفظِ تکینگیِ هر موجود، پیوندی ارگانیک میانِ فرد و کلِ وجود برقرار سازد. این فرایندِ رسانهای، با حذفِ کاملِ سازوکارهایِ قدرت تحمیلی، امکانِ همزیستیِ مسالمتآمیز در ذیلِ سایهسارِ حقیقت را فراهم میآورد و بدینسان، نقشی بنیادین در تکوینِ آگاهیِ جمعی ایفا میکند که همانا موتورِ محرکهٔ جهانِ آرمانی است.
کتاب جهان جانگرایی
مانیفستِ رهاییِ هستی پارادایمِ نوینِ قانونگذاری از درد و نقدِ انسانمحوری
«جهان جانگرایی» اثرِ غایی و مانیفستِ بنیادینِ نیما شهسواری برایِ تغییرِ ساختارهایِ جهانی است. نویسنده با نقدِ ریشهایِ نظامهایِ سیاسیِ موجود، مدلِ «قانونگذاری از درد» را پیشنهاد میدهد که در آن قوانین نه از ارادهیِ قدرت، بلکه از ترجمهیِ رنجِ تمامِ جانداران استخراج میشوند. این کتاب با معرفیِ مفاهیمی چون «مترجمانِ درد» و «حوزهیِ جان»، نقشهیِ راهی برایِ رسیدن به صلحِ پایدار، انحلالِ سلاحها و تحققِ کرامتِ مطلقِ جان در سراسرِ گیتی است.
اطلسِ مفاهیمِ جانگرایی
این واژه بخشی از منظومهی مفاهیمِ جهانِ آرمانی است. برای دسترسی به تمامیِ واژگان، نقدها و پیوندها، وارد اطلسِ مفاهیم شوید.
