سلطهیِ پاتریارکال
سلطهیِ پاتریارکال ساختاری کهن و ریشهدار در پارادایمِ سلطه است که بر اساسِ مالکیتِ وجودیِ مرد بر زن و فرزند بنا شده و در آن، دانشِ تکنیکال جایِ خود را به خردِ جانمدار نمیدهد. این مفهوم بیانگرِ یک نظامِ سلسلهمراتبی است که در آن، قدرت، ثروت و حقِ تصمیمگیری به صورتِ انحصاری در اختیارِ جنسِ مذکر قرار گرفته و دیگر باشندگان به حاشیهیِ هستی رانده میشوند. این سلطه تنها یک مدلِ حکومتی نیست، بلکه در کوچکترین نهادِ اجتماعی یعنی خانواده نفوذ کرده و بدن، روان و سرنوشتِ زنان را به ارادهیِ «ولیامر» گره میزند. از منظرِ فلسفی، سلطهیِ پاتریارکال نفیِ کثرتگرایی و همارزیِ جانهاست که با ایجادِ نقشهایِ جنسیتیِ صلب، مانع از شکوفاییِ آزادانهیِ استعدادهایِ انسانی میشود. در جهان آرمانی، ما این ساختارِ ناعادلانه را با همبستگیِ فراجنسیتی و برابریِ بنیادینِ تمامیِ جانها جایگزین میکنیم. این پارادایم با استفاده از سنت و مذهب، خشونتِ خانگی و محرومیتهایِ اجتماعی را به عنوانِ «نظمِ طبیعیِ امور» جلوه میدهد. با تکیه بر خردِ جانمدار، باید پی برد که رنجِ ناشی از این سلطه، کلِ پیکرهیِ هستی را آلوده میکند، چرا که نیمی از جانهایِ جهان را در اسارت نگه میدارد. قانونگذاری از درد ما را ملزم میکند که ساختارهایِ حقوقی و فرهنگیِ مدافعِ این برتریجویی را منحل کرده و فضایی برایِ مشارکتِ برابر در مدیریتِ زیست فراهم آوریم. در نهایت، گذر از سلطهیِ پاتریارکال مستلزمِ بازتعریفِ مفهومِ قدرت از «سلطه بر دیگری» به «توانمندی با دیگری» است تا در سایهیِ احترامِ مطلق، هر جانی فارغ از قالبهایِ تحمیلی به شکوفاییِ نهایی دست یابد.
کتاب شعر جورم
کتاب جورم مانیفستِ رهایی از جزمگرایی واسازیِ اقتدارِ مذهبی و ستایشِ قانونِ نفیِ آزار
«جورم» مجموعهیِ اشعارِ رادیکال و ساختارشکنِ نیما شهسواری است که در آن، مرزهایِ سنتیِ اخلاق و دین به چالش کشیده میشوند. نویسنده با نقدِ تندِ «خدایانِ رویِ زمین» و افشایِ ریاکاریِ نهفته در مناسک، تنها راهِ رستگاری را در «قانونِ رهایی» و عدمِ آزار به تمامِ جانداران میجوید. جورم، فریادِ جانی است که از لکههایِ تحمیلیِ سنت پاک شده و آزادی را در آگاهیِ فردی و پیوند با طبیعتِ بیدروغ جستجو میکند.
اطلسِ مفاهیمِ جانگرایی
این واژه بخشی از منظومهی مفاهیمِ جهانِ آرمانی است. برای دسترسی به تمامیِ واژگان، نقدها و پیوندها، وارد اطلسِ مفاهیم شوید.
