مرجع کتاب‌های ممنوعه و فلسفه ساختارشکن؛ نقد دین، قدرت و جنسیت

«ویسپوژی» اثرِ رادیکال و بیدارکننده‌یِ نیما شهسواری، کالبدشکافیِ رابطه‌یِ خونینِ تمدنِ بشری با سایرِ جانداران است. نویسنده با نقدِ مفهومِ «اشرف‌الانواع»، نشان می‌دهد که چگونه صنعتِ سلاخی و باورهایِ سنتی، شکنجه‌یِ جان‌هایِ بی‌دفاع را تقدیس کرده‌اند. ویسپوژی فراخوانی است برایِ پایان دادن به «تجارتِ عصاره‌یِ جان» و بازگشت به اصالتی که در آن، صلحِ جهانی تنها با «نفیِ آزار در بشقابِ غذا» محقق می‌شود.

«آنتروپی» اثرِ تحلیلی و جسورانه‌یِ نیما شهسواری در نقدِ دو سویه‌یِ افراطیِ تاریخ: سنتِ سرکوبگر و مدرنیته‌یِ مصرف‌زده است. نویسنده با ترسیمِ سفرِ جامعه از «حرم‌خان» به سویِ «لرد»، نشان می‌دهد که چگونه هر دو سیستم با کالایی‌سازیِ بدن، «مهر» را به مسلخ می‌برند. این کتاب فراخوانی است برایِ بیداریِ ارگانیکِ جامعه (سوما) و رسیدن به «برابریِ جان‌ها» در جهانی که اخلاق در آن مانندِ تنفس، طبیعی و رها از آزار است.

«قضاوت خدا» جسورانه‌ترین رمانِ فلسفیِ نیما شهسواری است که در آن، جایگاهِ شاکی و متهم در دادگاهِ هستی جابه‌جا می‌شود. در این اثر، تمامِ جانداران علیه استبدادِ الهی متحد شده و خالق را برایِ تعبیه‌ی «نیاز» و رنج در کالبدِ هستی به میزِ محاکمه می‌کشانند. این کتاب، سفری است از قیامتِ خشم تا رهاییِ نهایی؛ جایی که صلحِ ابدی نه با اطاعت، بلکه با عزلِ قدرتِ مطلق و برابریِ تمامِ جان‌ها آغاز می‌شود.

«آلت‌پرستان» جراحیِ بی‌پرده‌ی جامعه‌ای است که هویتِ متعالیِ انسان را به اندامِ جنسی تقلیل داده است. نیما شهسواری در این اثر، با نقدِ رادیکالِ «اقتصادِ ننگ»، نشان می‌دهد که چگونه شرمِ تحمیلی و تابوهایِ خانگی، تمدن را به قبرستانی از جان‌هایِ منجمد بدل کرده‌اند. این کتاب، دعوتی است به دریدنِ کفن‌هایِ سنتی و بازگشت به شکوهِ «جان»؛ جایی که تن نه مایه ننگ، بلکه مظهرِ مهر و پیوندِ هستی‌شناسانه است.

«دمحمحیسم» بازخوانیِ رادیکال و بی‌پروا از تاریخِ شکل‌گیریِ قدرت‌های قدسی است. نیما شهسواری در این اثر، با کالبدشکافیِ روان‌شناختیِ مفاهیمی چون «وحی» و «رسالت»، نشان می‌دهد که چگونه نجواهایِ درونی در غارهایِ تنهایی، با پیوند خوردن به شورش‌هایِ توده‌ای، به سلطنت‌هایِ خونین و شریعت‌هایِ سرکوب‌گر بدل می‌شوند. این کتاب، سفری است از تولدِ یک افسانه تا تثبیتِ یک امپراتوری که در آن «ایمان» به ابزاری برای سلبِ مطلقِ آزادی تبدیل می‌گردد.

«کیمیا» مجموعه‌ای از جستارها و مقالاتِ انتقادی است که ریشه‌ی تمامِ استبدادهایِ تاریخ را در تفکرِ «ارباب-برده» و مفهومِ کلاسیکِ خدا جستجو می‌کند. نیما شهسواری در این اثر، با نقدِ تندِ مفهومِ «اشرفِ مخلوقات»، اخلاقِ نوینی را بر پایه‌ی برابریِ تمامِ جان‌ها (انسان، حیوان و گیاه) بنا می‌نهد. این کتاب لرزه‌ای بر پیکره‌ی مقدساتِ دروغین و فراخوانی برایِ رسیدن به آرمان‌شهری است که در آن هیچ موجودی، اربابِ موجودِ دیگر نیست.

مطالعه‌یِ دوره‌یِ کاملِ «الله جبار الضار»، مواجهه‌ای سهمگین با حقایقی است که قرن‌ها در پسِ پرده‌یِ تقدس و تقیه پنهان مانده‌اند. نیما شهسواری در این پژوهشِ سترگ، با استناد به منابعِ دستِ اول و مراجعِ رسمیِ فریقین، نشان می‌دهد که چگونه ساختارهایِ قدرت، مظالمِ سیستماتیک را در لایه‌هایِ مختلفِ جامعه نهادینه کرده‌اند. این مجموعه از بررسیِ لایه‌هایِ غبارگرفته‌یِ تاریخ تا واکاویِ احادیثِ صحیح بخاری و کالبدشکافیِ فقه و قوانینِ معاصر، سفری است برایِ درکِ ریشه‌هایِ تئوریکِ استبدادِ مذهبی. این اثر در قالبِ کتابِ دیجیتال و با هدفِ صیانت از تنِ والایِ درختان منتشر شده است تا فریادِ بیداری، بدونِ غارتِ ریه‌هایِ سبزِ زمین، به گوشِ جان‌هایِ آزاداندیش برسد.

مطالعه‌یِ دوره‌یِ کاملِ «گواه ظلم»، مواجهه‌ای عمیق و بی‌واسطه با ریشه‌هایِ تئوریکِ استبداد است که در بطنِ کتبِ مقدسِ ابراهیمی نهادینه شده است. نیما شهسواری در این مجموعه‌یِ سه‌جلدی، آیات و نشانه‌هایی را استخراج و دسته‌بندی کرده است که نشان می‌دهند چگونه متونِ قدسی، بسترِ مشروعیت‌بخشی به مظالمِ بشری را فراهم آورده‌اند. از احکامِ قهرآمیزِ عهدِ عتیق تا تناقضاتِ عهدِ جدید و آیاتِ مربوط به قتال و تبعیض در قرآن، این کتاب تلاشی است برایِ احضارِ خودِ «متن» به عنوانِ گواه در دادگاهِ وجدان. این اثر در قالبِ کتابِ دیجیتال و با هدفِ صیانت از تنِ والایِ درختان منتشر شده تا آگاهی، بدونِ غارتِ طبیعت، راهِ خود را به سویِ جان‌هایِ بیدار بگشاید.

«آفکینش» اثرِ رادیکال و تحول‌آفرینِ نیما شهسواری، واژگونیِ معنایِ سنتیِ خلقت و نقدی عمیق بر الهیاتِ قدرت است. نویسنده در این منظومه‌یِ بلند، جهان را نه از سرِ رحمت، بلکه به مثابه بازیچه‌ای برایِ قدرتِ مطلق ترسیم می‌کند. آفکینش با روایتِ سفرِ شخصیت‌هایی چون مِهراز، اَردان و شیطان، به دنبالِ عزلِ جبارِ آسمانی و استقرارِ «قانونِ رهایی» است؛ جایی که در آن «جمهورِ جانان» جایگزینِ هرگونه پادشاهی و برتری‌طلبی می‌گردد.

«طغیان» مجموعه‌یِ اشعارِ فلسفی و عصیان‌گرِ نیما شهسواری است که در آن، «اراده» به عنوان یگانه راهِ رهایی از چرخه‌یِ برده‌داری معرفی می‌شود. نویسنده با نقدِ تندِ «ماشینِ شقاوت» و افشایِ مکرِ نهفته در «تقیه»، بر این باور است که آزادی تحفه‌ای از سویِ منجیان نیست، بلکه شوری است که باید با شکستنِ زنجیرهایِ موروثی به دست آید. طغیان، مانیفستِ انسانی است که آزار نرساندن را برگزیده و خود را والاتر از هر خدایِ جبار، منجیِ زمین می‌داند.

«قیام» مجموعه‌یِ اشعارِ حماسی و رادیکالِ نیما شهسواری است که در آن «کفرِ مقدس» به مثابه ایمانی نوین به رهایی تجلی می‌یابد. نویسنده با واسازیِ مفاهیمِ سنتیِ قدسی و نقدِ ساختارِ «ماشینِ کِشت»، مسیرِ دشوارِ گذار از بردگیِ موروثی به آزادگیِ جان‌محور را ترسیم می‌کند. قیام، فریادِ بلندِ نسلی است که برایِ ساختنِ «جهانِ آرمانی»، ابتدا بت‌هایِ ذهنی را در هم می‌شکند و رهایی را نه در آسمان، بلکه در عصیانِ آگاهانه رویِ زمین می‌جوید.

«رزم‌نامه» مجموعه‌یِ اشعارِ اعتراضی و مانیفستِ منظومِ نیما شهسواری است که در آن «شعر» به سلاحی برایِ رهایی تبدیل می‌شود. نویسنده با خلقِ آرکتایپِ «یاغی»، علیه خداوندگارانِ ساخته‌یِ ذهنِ بشر و قدرت‌هایِ زمینی که جان را به بند کشیده‌اند، می‌شورد. رزم‌نامه فراخوانی است برایِ خروج از خوابِ غفلتِ «ویرانه‌سرا»، شکستنِ بت‌هایِ ذهنی و پیوستن به پیمانِ دلیرانی که یگانه آیین‌شان، مهر و نفیِ مطلقِ آزار به تمامِ جانداران است.