انقلاب ایران: از عکسالعملهای خودجوش تا عمل سازمانیافته؛ استراتژی گذار به جهان آرمانی
این مقاله به واکاوی تفاوت بنیادین میان «عکسالعمل» و «عمل» در بستر جنبشهای انقلابی ایران میپردازد. با بررسی نمونههای تاریخی از سال ۷۸ تا خیزش «زن، زندگی، آزادی»، نشان میدهد که چگونه رویکرد عکسالعملی، با وجود اهمیتش، نمیتواند ضامن پیروزی نهایی باشد. سپس، بر ضرورت گذار به «انقلاب عملی» تأکید میکند که بر پایه ایمان جمعی، امید، هدف و سازماندهی منسجم از طریق احزاب و تشکلها بنا شده است. این گذار، نه تنها به هدر رفتن شجاعتها پایان میدهد، بلکه مسیر را برای ساختن «جهان آرمانی» هموار میسازد.

