آرشیو آثار و مقالات با محوریت شعر اعتراضی

در جهانِ مدرن، تسخیر انسان دیگر نه با زنجیر و شلاق، بلکه با امواجِ رادیویی و پیکسل‌هایِ نمایشگر اتفاق می‌افتد. نیما شهسواری در آغازِ ویژه‌برنامه «مسخ انسان»، به سراغِ قدرتمندترین ابزارِ این تسلیمِ نمادین یعنی رسانه می‌رود. او تشریح می‌کند که چگونه رسانه‌ها با نفوذ در رگ‌هایِ حیاتیِ اجتماع، مفاهیمی چون زیبایی، مصرف و حتی حقیقت را بازتعریف کرده و انسان را به موجودی متحدالشکل و تهی از...

در این بخش از مسیر بازخوانی خویشتن، با فرهنگ کهن آغاز می‌کنیم؛ نقطه‌ای که در آن «منش زندگی جمعی» فراتر از یک عادت، به یک مانیفست نانوشته برای قرن‌ها زیستن بدل شد. این یک مقدمه عادی نیست، بلکه فراخوانی است برای درک این حقیقت که چگونه شکوه تمدنی ما در بزنگاه‌های تاریخی، با ویروس فساد مذهبی و استبداد پادشاهی درآمیخت. ما در این ویژه‌برنامه، به دنبال ستایش گذشته...

تعلیم و تربیت، در جهان‌بینی ما، نه یک فرآیند آموزشی ساده، که مانیفستی برای رهایی از زنجیرهای نامرئی بندگی است. در این قسمت از پادکست «به نام جان»، ما به اعماق مفهوم تغییر نفوذ می‌کنیم؛ تغییری که لزوم آن در رگ‌های خشکیده‌ی جوامع تحت استبداد و خرافه، بیش از هر زمان دیگری احساس می‌شود. ما از تعلیم و تربیت سخن می‌گوییم تا نقاب از چهره‌ی ارزش‌های آلوده‌ای برداریم...

برساخت‌های انسانی، هزارتویی از مفاهیم، ارزش‌ها و نهادهایی هستند که انسان برای فرار از تنهایی و ترس در دل طبیعت بنا کرده است. این مقدمه، مانیفستی است علیه انجماد فکری؛ دعوتی است به بازنگری در هر آنچه که «بدیهی» می‌پنداریم. ما در این ویژه‌برنامه، نقاب از چهره ساختارهایی برمی‌داریم که قرار بود خادم رفاه بشر باشند، اما در طول تاریخ، به زنجیرهایی بر دست و پای آگاهی مبدل...

در قسمت چهل و چهارم از ویژه‌برنامه به نام جان، به سراغ نهاد نوظهور و قدرتمندی می‌رویم که نبض زندگی مدرن را به دست گرفته است: صنعت سرگرمی. نیما شهسواری در این واکاوی، هنر را نه در ساحت قدسی آن، بلکه در قامت برده‌ای به زنجیر کشیده شده می‌بیند که وظیفه‌ای جز تحمیق توده‌ها و پر کردن جیب صاحبان سرمایه و قدرت ندارد. ما در این برنامه به...

اطلاعات تکمیلی و دسترسی به اثر در قسمت نهم از پادکست به نام جان با عنوان «بررسی هنر و نقش هنرمند در جامعه»، نیما شهسواری به واکاوی مفهومی و فلسفی هنر می‌پردازد. این قسمت، هنر را نه یک قدیسه، بلکه هزاران «معنی بی‌معنا» معرفی می‌کند و با نگاهی انتقادی، به رسالت هنرمند در جهان امروز می‌پردازد. شهسواری از هنرمندانی می‌گوید که در پوشش کنشگر و سیاست‌مدار، معنا را...