در دسترس نبودن لینک
در حال حاضر این لینک در دسترس نیست
بزودی این فایلها بارگذاری و لینکها در دسترس قرار خواهد گرفت
در حال حاضر از لینک مستقیم برای دریافت اثر استفاده کنید
خب دوستان قراره که ما توی این قسمت در باب نگاه اسلام نسبت به موضوعی مثل فرزند آوری و اصولا موضوعاتی که پیرامون فرزند و والدین هست با هم صحبت کنیم.
خب در ابتدای امر مهم ترین موضوعی که ما باهاش مواجه هستیم این توصیه وحشتناک اسلام به فرزندآوری است.
این که تا چه اندازه این موضوع را مقدس شمرده اید که باید فرزند بیاورید و این فرزند آوری را به پیش ببرید.
خب این بر میگرده به اون اصل بقای انسانی که شما وقتی مواجه میشید با نگرش های مختلفی که در بین مردم و انسان ها وجود داشته، از همون نکته ی ابتدایی هم همواره در پی همین فرزند آوری بوده اند.
این اون بخشی است که باعث بقای انسان ها شده و باعث پیشرفت انسان ها شده.
این که با این فرزندآوری اصولا نه تنها در دل انسان ها که شما در بین تمام موجودات هم رو به رو میشید و اصولا این ذات طبیعت که تا چه اندازه در پی این بقا هست و در پی این ادامه دادن بقا هست، این که تا چه اندازه وقتی به یک مفهومی مثل تولید مثل می رسه درش وحشتناک عمل میکنه.
این که تا چه اندازه حریصانه به پیش میره که حالا حتما این بقا ادامه پیدا کنه و این تولیدمثل شکل بگیره.
یعنی اصولا این یک موضوع ذاتی ست که در بین موجودات و جانداران وجود داره.
شما در دل حیوانات در دل گیاهان هم همین موضوع رو می بینید و در دل انسان ها هم قاعدتا این موضوع رو خواهید دید.
چراکه این یک بخش ذاتی از طبیعت است که طبیعت مدام در حال بازآفرینی خود است.
مدام اصولا این پیشرفت جهان رو در دوباره زایش می بینه و اصولا تمام تلاشش رو هم در این بازتولید دوباره داره.
وقتی مواجه می شیم با انسانی که حالا قرار هست در یک رابطه جنسی تا چه تعداد اون مرد اسپرم بفرسته تا این عمل به نوعی تولیدمثل اتفاق بیفته مواجه می شیم با این نگرشی که انگار در دل طبیعت وجود داره برای اینکه این تولیدمثل اتفاق بیفته.
پس یعنی یکی از این دلایلی که ما باهاش مواجه هستیم که اسلام هم قاعدتا پیش برده این نگاه رو.
اینکه فرزندآوری رو تا این اندازه مقدس شمرده و در باره اش توصیه کرده.
خب قاعدتا این نگاهی است که در دل طبیعت هم وجود دارد.
پس این موضوعی است غیر قابل کتمان که گفتیم در طبیعت وجود دارد و شما با هر نوع نگرشی که در جهان رو به رو شوید هم همواره در پی همین فرزندآوری و تولیدمثل و بقا بوده چرا که یک نوعی انسان و انسانیت و اصولا فرای انسان فرای انسان ها جان.
و اصولا مبحث جان وابسته به همین موضوع بقا و تولیدمثل است.
پس این یکی از نکاتی است که مشترک است بین تمام باورها که در باب فرزندآوری صحبت بکنند و توصیه بکنند.
اسلام هم از این قاعده مستثنی نیست.
اما نکته مهم تر و بزرگ تری که اسلام نسبت به این فرزندآوری دارد، پیرامون این است که باور دارد که حالا قرار است از این فرزندآوری و به نوعی از این بقای نسل یک ارتش قدرتمندی را برای خودش به وجود بیاورد و پدید بیاره.
یعنی قرار هست که حالا از این تعداد بی شماری که زاد و ولد می کنند یک ارتش قدرتمندی به وجود بیاد، یک مومنینی برای خدا به وجود بیاد.
روایاتی هم در این باب وجود داره.
احادیثی هم وجود داره که حالا محمد داره چگونه انسان ها رو ترویج و ترغیب می کنه که فرزندان بی شمار بیارید که همه جهان رو پر کنند؟
همه ی جهان هستی هم پر بشه از این مسلمون ها.
یعنی یک بخشی فرای اون توحیدی که حالا ما دربارش صحبت کردیم که توصیه ای که به نوعی در دل طبیعت وجود داره یعنی در دل جان ها وجود داره و این ارزش والایی که پیرامون تولید مثل وجود داره و اصولا دلیل حیات موجودات در جهان هستی هم همین تولید مثل و به نوعی درگیر شدن برای فرزندآوری هست که باعث میشه حالا اصلا ما با موضوعی مثل جان و انسان هم در ارتباط باشیم.
اما فرای این موضوع ما یک نگاه متفاوتی هم در دل اسلام داریم که حالا این نگاه متفاوت داره در باب این صحبت میکنه که این فرزند آوری انجام بشه تا قدرت اسلام هم بالاتر بره.
فرزندانی پدید بیایند که حالا اینها ارتش اسلام رو بسازند.
چرا که این نگاه و این ریشه نگاهی برمیگرده به اون نگاه تحمیلی که در دل اسلام وجود داره و اصولا اینکه ما با یک چیزی به اسم ارتداد روبرو میشیم.
خب ابتدائا که ما بحث رو تا اینجا پیش بردیم بهتر است که یه مقداری پیرامون این مبحث ارتداد هم نزدیک بشیم تا شناخت بهتری نسبت به این موضوع داشته باشیم چرا که به هم وابسته و مرتبط هستند.
یعنی ما یک دلیلی رو مطرح کردیم اینکه حالا نگاه اسلامی فرای اون نگاه طبیعت که به نوعی وحشتناک درباره تولیدمثل نظر داره، یک نظر مجزایی هم داره که حالا قرار است یک ارتشی رو برای خودش پدید بیاورد و این نگاه برگرفته و به نوعی گره خورده با یک مبحثی مثل ارتداد است.
خب در باب ارتداد شاید بدانید که ارتداد به مفهوم این است که حالا کسی که به این دین باور دارد اگر از این دین برگردد مرتد اعلام میشود، خونش حلال است و میتوانند او را بکشند.
اینکه ما بخواهیم نزدیک بشویم به مفاهیم فقهی که پیرامون این موضوع وجود دارد، راهگشا برای ما نیست.
اینکه حالا برخی ها اعتقاد دارند که با چه نگاهی.
اینکه تفاوت بین مرتد فطری و مرتد ذاتی در چیست هم موضوعی نیست که برای ما اهمیت داشته باشد.
اینکه حالا فقهای مختلف چگونه اجتهاد کردند هم موضوع قابل بحث ما نیست.
اینکه ما یک مفهومی را داریم به اسم ارتداد این یک مفهوم مشخصی در اسلام هست که همه نگاه های اسلامی هم چه شیعه و چه سنی و چه هر فرقه ای که در دل اسلام شکل گرفته باشد به آن معتقد است.
این مفهوم هم دارد با ما مطرح میکند.
نکته اول و ابتدایی این هست که این دین، دین وراثتی است.
این یک دینی است که حالا شما به ارث این را میبرید.
یعنی شمایی که به دنیا می آید مسلمون زاده هستید و تبدیل به یک مسلمان می شوید.
شما اگر پدر و مادرتان مسلمان باشند.
تبدیل به مسلمان شدید و یک مسلمان به دنیا می آیید.
حالا اگر پدر و مادر شما شیعه باشند شما شیعه شدید.
اگر پدر و مادر شما سنی باشند، شما سنی می شوید.
خب این نگاه برگرفته از همان نگاه ابتدایی است که در یهودیت هم شکل گرفته و یهودیت را ما درباره اش صحبت کردیم و چند باری بهش اشاره کردیم که یک دینی است که بر پایه نژاد اصولا شکل گرفته.
یعنی شما مواجه می شید با این قوم بنی اسراییل.
این نژادی که حالا نژاد برگزیده خدا هست، دینی است که دین نژادی است.
نه تنها این دین را به نوعی به ارث می برند شبیه به همون کاری که در اسلام اتفاق افتاده.
دریچه ها رو هم حتی بستند که دیگرانی هم وارد این نگاه و باور بشن و قرار هست که این دین همواره جریان در دل همین نژاد داشته باشه.
و حالا شما مواجه میشید با اسلامی که حالا دریچه ها رو باز گذاشته از این مبحث دینی فاصله گرفته.
این که شما می تونید با هر نگاهی، با هر نژادی، با هر قومیتی وارد این دین بشید حتی شما قرار هست که به زور شمشیر وارد این دین بشید که حالا در باب اون هم صحبت کردیم.
قرار هست که شما با جنگ و جهاد و خونریزی راهی رو در برابرتان داشته باشید که چیزی فرای این دین نباشه.
یعنی شما قرار هست یا کشته بشید یا به این دین باور پیدا کنید.
اما فرای این نگاهی که حالا دربارش صحبت کردیم ما مواجه میشیم با این وراثتی بودن این دین یعنی همتایی با یهودیت.
این که شما وقتی به دنیا می آید شما مسلمان هستید، شما مسلمان شیعه هستید.
شما به واسطه پدر و مادری که داشتید حالا مومن به اون دین به حساب میاید و اصولا جزئی از این دسته به حساب میاد و در برابرتان هم یک موضوعی وجود داره به اسم ارتداد.
اینکه اگر قرار باشه بعد از اینکه بزرگ شدید، بعد از اینکه حق انتخابی پیدا کردید، بعد از اینکه تونستید به نوعی خوبی رو از بدی تشخیص بدید و بتونید مطالعه بکنید و خودتون تحقیق بکنید.
اگر به یک باوری رسیدید که حالا به نوعی رستگاری خود را در یکی دیگر از ادیان ابراهیمی مثلا دید.
حالا مثلا شما دری به تخته خورد و شما مسیحی شده دیگه یا خواستید که یهودی بشید؟
حالا هر چند که در باب یهودیت هم صحبت کردیم و نژادی بودنش رو گفتیم.
اما اصولا اگر شما خواستید نگاهتون رو تغییر بدید، حالا اگر حتی خواستید یک دین دیگری رو انتخاب کنید مثلا برید و بودایی بشید برید بهایی بشید، برید هر دینی رو برای خودتون انتخاب بکنید.
شما مواجه هستید با ارتداد، ارتداد که حالا حکم قتل شما رو صادر کرده و شما قرار هست که کشته بشید.
به این واسطه اگر بیخدا هم بشید که خب قاعدتا مشخص هست که چه سرنوشتی رو خواهید داشت.
پس ما با یک مفهومی به اسم ارتداد روبرو شدیم که تا این اندازه قدرتمند کرده که وراثتی بودن این دین رو.
یعنی اگر ما در این قسمت از برنامه سعی کردیم پیرامون یک مبحثی مثل ارتداد نزدیک بشیم به واسطه این قدرتمند بودن نگاه وراثتی دین اسلام هست.
یعنی حالا بر می گردیم به موضوع بحث این برنامه که همون فرزند آوری بود ما گفتیم که پس مسلمون ها اون نگاه اسلامی، اون نگاه دگم اسلامی پیرامون فرزند آوری به شدت توصیه کرده که شما باید فرزند بیارید.
احادیث و روایات بیشماری در این راستا وجود داره.
محمدی که حالا داره در باب این میگه که شما باید کل جهان رو پر از مسلمون ها بکنید و با همین زاد و ولد خودتون هم همین کار رو انجام بدید.
حالا با توجه با این نگاهی که ما پیرامون این وراثتی بودن دین کردیم و در عین حال در کنارش یک معنایی مثل ارتداد رو هم مطرح کردیم، داره به شما نوید این رو میده که قرار هست با زاد و ولد و فرزند آوری و تولید مثل ارتش اسلام ساخته بشه.
قرار هست که به واسطه وراثتی بودن این دین هر فرزندی که از این مسلمون ها به دنیا میاد مسلمون باشه و راهی هم به جز باور به اسلام نداشته باشه چرا که جون خودش رو در برابر میزاره.
حالا فرضا این که ما میتونیم حمله بکنیم و کشور های دیگه رو به زیر پا له بکنیم و مردمش رو از زیر تیغ بگذرونید به وحشیانه ترین شکل این ها رو بکشیم و به استثمار بگیریم.
به عنوان برده و کنیز بفروشیم تا در نهایت یک تعدادی از این ها به زور شمشیر باورمند به دین ما بشن.
در کنار این می تونیم فرزند آوری بکنیم.
می تونیم مسلمون ها با هم ازدواج بکنند و بچه بیارن و تعداد بیشماری بچه بیارن تا همه این ها هم تبدیل به مسلمانان آینده بشن.
و اگر قرار باشه این ها نظرشون رو تغییر بدن، مواجه بشن با یک مفهومی به اسم ارتداد و یک حکم مشخصی که در قبال این مرتدان شکل میگیره.
این که این ها فقط و فقط در یک کشور اسلامی به دنیا اومدن توسط یک پدر و مادر اسلامی به دنیا اومدن به نوعی دلیلی است برای این که تا آخر عمر وابسته به این دین باشن و باورمند به این دین باشن و جون خودشون رو در برابر این تغییر دین بذارن.
و شما مواجه میشید با این مفهوم به اسم ارتداد.
در کنار این، اعتقاد به این فرزندآوری در راستای اینکه در نهایت یک ارتش قدرتمندی را برای اسلام به وجود بیاورد.
پس شما مواجه میشوید با این توصیه بزرگ و عظیمی که مدام اسلام در باب فرزندآوری دارد.
یک دلیلش قاعدتا آن نگاه طبیعی است که در جهان وجود دارد.
در بین تمامی نگرش ها گفتم یک نگاهی است که شما وقتی در باب مقوله تولیدمثل و فرزندآوری صحبت میکنید، با هر نگاهی که تقریبا آشنا میشوید، به جز یک نگاه های محدودی که وجود دارد در جهان که مخالف فرزندآوری باشد.
اما نگاه غالب جهانی همواره چه از نظر سیاسی، چه از نظر دینی و فرهنگی، چه از نظر اجتماعی، چه از نظر مذهبی، حتی از نظر طبیعی همواره در همین راستا بوده که انسان ها باید فرزندآوری کنند.
اما در کنار این دلیل مشخصی که برای همه یکسان هست، اینکه طبیعت دارد به ما مدام نشان میدهد که باید فرزندآوری کنید.
دارید به نوعی وحشیانه ترین شکل ممکن در باب این فرزندآوری قدم برمیدارد.
فرای این، وقتی به مفهومی مثل اسلام میرسید مواجه میشوید با ساخت یک ارتش قدرتمندی برای اسلام به واسطه این وراثت و در عین حال با نزدیک شدن به یک مفهومی مثل ارتداد دارای یک قفسی را می سازد.
از این فرزندان بیشماری که ساخته میشوند و قرار است که تصویری از این ارتش اسلامی بکنند تا نهایتی که زنده باشند مجبورند که باورمند به این دین باشند.
در این تحمیل باید به پیش بروند و اصولا این ارتش را خواهند ساخت.
حالا اینکه از آن نگاه ابتدایی بود که در باب به نوعی نگاه در نگاه به فرزندآوری در اسلام صحبت کردیم و دلایلش را گفتیم.
اما فرای این حالا مواجه میشویم با یک چیزی به اسم فرزندآوری.
حالا قرار است که این فرزند به دنیا بیاید، یک مقداری نزدیک بشویم به دنیایی که بعد از به دنیا آمدن برای این فرزند اتفاق می افتد.
آن نکته ابتدایی که گفتیم یعنی شما با یک فرزندی روبه رو هستید که محکوم به مسلمان بودن است.
به واسطه این وراثت او اصولا مسلمان زاده میشود و فرای اینکه حالا مسلمان زاده شده هیچ حق انتخابی هم نداره.
هیچ حق تغییری هم نداره.
این که اون ابتدایی ترین امری هست که دربارش صحبت کردیم و مشخص هست که نگاه اسلامی نسبت به انسان ها اصولا چگونه در شکل یک ابزاری که حالا قرار هست که این نگاه اسلامی را بسازد، از همان ابتدا هم او شمایان را به عنوان بنده و برده خود قبول می کنه دیگه.
حالا شما بندگان و بردگانی هستید که این نگاه رو از همون ابتدا گرفتید، هیچ راهی هم ندارید که بخواید باور خودتون رو تغییر بدید.
شما تبدیل به اون سربازانی میشید که حالا فقط و فقط باید فرمانبردار باشید.
یک فرمانی هست از آسمان میاد توسط نایبان و نمیدونم نشانه های او قرار هست که گفته بشه و شما فقط و فقط باید فرمانبردار باشید.
اما فرای این شما مواجه میشید با فرزندی که حالا هیچ حق و حقوقی نداره.
یعنی شما وقتی مواجه میشید با فرزند و اصولا قاعده فرزند و فرزند آوری در اسلام مواجه با این میشید که خب فرزندان هیچ حق و حقوقی ندارند و اصولا موضوع مهم وظیفه ایست که بر دوش این فرزندان گذاشته می شود.
آنها وظیفه دارند که مسلمان باشند.
وظیفه دارند که در برابر پدر و مادر خود به نیکی رفتار کنند و اصولا قاعده دینی همواره هم بر همین پایه بوده.
یعنی شما با ادیانی روبرو شدید در طول تاریخ که همه چیز را بر پایه وظیفه قلمداد کرده اصولا چیزی به اسم حق برای کسی قائل نشده.
ما با معانی حق بعد از این تکاملی که در بین نظام های فکری انسانی شکل گرفته مواجه می شویم.
اصولا حق پنداشتن و حق قائل شدن برای انسان ها یک موضوعی مثل حقوق بشر از دستاوردهای دنیای انسانی است و از دستاوردهایی است که انسان و نظام فکری انسانی به این معانی رسیده.
اما وقتی شما با معانی مذهبی رو به رو می شوید، وقتی با معانی اسلامی رو به رو می شوید، چیزی به اسم حق برای شما در نظر گرفته نشده.
شما پر از وظیفه هستید.
یک بنده سراسر وظیفه است در برابر خدا.
و حالا این شکل و این رویه تغییر پیدا میکند که حالا ما جلوتر که برویم میتوانیم بیشتر هم در باره اش صحبت بکنیم و این به نوعی تصویری که دارد داده میشود و ما چندین بار هم دربارهاش صحبت کردیم.
اصلی به اسم خدا نگاه یکتا پرستانه که مدام در حال بازتولید است و این نظم را به چرخه در میآورد.
در خود نگاه اسلامی هم دربارهاش صحبت شده.
ما مثالهایی زدیم و در این قسمت هم سعی میکنیم بیشتر هم نزدیک بشویم به این معنا.
پس اصولا ما پس روبهرو شدیم با یک فرزندی که حالا هیچ حق و حقوقی ندارد و سراسر وظیفه است و قرار هست که وظایف خودش را به پیش ببرد.
در برابر پدر و مادر پر از وظیفه است، در برابر خدا پر از وظیفه است، در برابر این دین پر از وظیفه است.
اصولا وظیفه دارد که مسلمان باشد و وظیفه دارد که دین خودش را تغییر ندهد.
هیچ حقی ندارد برای اینکه بخواهد دین خودش را تغییر بدهد.
نگاه خودش را تغییر بده.
قرار باشد یک نوع دیگری جهان را ببیند در برابر حتی یک نگاه اسلامی هم قرار بگیرد.
قاعدتا تمام این ها مساوی است با مرگ.
پس حقی برایش قائل نمی شوند و در برابرش فقط و فقط وظیفه است که شکل بگیرد.
اما فرای ایمان ما روبرو می شویم با یک موضوعی به اسم آموزش.
ما در باب آموزش و تعلیم هم بارها صحبت کردیم.
اینکه قاعدتا بزرگترین راهبر انسان ها در جهان هستی آموزش و تعلیم است.
نمونه هایش بیشمار.
شما امروز به جهان پیرامون خودتان نگاه بکنید.
به کشور ها، به انسان ها، انسان هایی که مورد تعلیم قرار گرفته اند.
این تعلیمات اجتماعی تا چه اندازه در این جوامع مختلف نقش ایفا کرده؟
امروز اگر با یک کشوری مثل سوئیس روبه رو می شوید به واسطه این نیست که این ها انسان هایی هستند که خوش ذات اند، ذات خیلی خوبی دارند و این حرف ها به واسطه آن تعالیمی است که این ها دیده اند.
به واسطه تغییر این تعالیم است که در نهایت از این ها این انسان ها را ساخته و در نهایت آنها را به این مرتبه فرهنگی رسانده.
این تعالیمی که موضوعات بی شماری دارد.
من درباره تعلیم هم صحبت کردم.
حالا در آینده هم قاعدتا در بابش بیشتر صحبت میکنیم چون یک اصل مهمی است در زیستن ما.
ما وقتی به مفهومی مثل تعلیم نزدیک میشویم، خب گفتن اینکه پیشترها هم فکر میکنم دربارهاش گفته باشم.
اگر نگفتم هم خب حالا الان دربارهاش صحبت کوتاهی میکنم.
اینکه وقتی شما در باب تعلیم دارید صحبت میکنید، مختص به تعلیم و آموزش و پرورشی که میشناسید و دانشگاه و مدرسه و اینها نیست.
اصولا انسانها از موضوعات مختلفی تعلیم میبینند.
همین مبانی فکری مستحکمی که شکل میگیرد یکی از عوامل بزرگ تعلیم دهنده در زندگی انسان هاست.
حتی رفتارهای کوچکی که شما در زندگیتون می بینید توسط دوستتون اتفاق می افته، توسط همکارتون اتفاق می افته هم یک تعلیم است.
حتی دیدن جهان هستی، دیدن طبیعت و دیدن رفتارهای حیوانات هم تعلیم هست.
یعنی انسان ها قاعدتا همواره در پی این تعلیم هستند و این تعالیم مختلف روشون تاثیر های مختلفی هم می ذاره.
اما فرای این ها ما یک تعلیم مشخصی هم داریم که در جهان هستی درباره اش صحبت شده و یکی از ارکانی که میتونه جوامع رو تکون بده یعنی همین تعلیم هایی که به عنوان آموزش و پرورش شناخته شده است.
این تعالیمی که به عنوان مصادیق مستحکم فکری شکل گرفته، چه در بین فیلسوفان و این مکاتب فلسفی که در جهان شکل گرفته، چه در بین اخلاق گرایان، چه در بین نگاه های سیاسی و در عین حال در نگاه های مذهبی که خیلی هم قدرتمند بوده، شما مواجه میشوید با مصادیق بی شماری که در دل مذهب دربارش صحبت شده در باب صحبت های بی شماری که در باب احکام کردن، در باب قوانین کردن و.
ما توی این قسمت های مختلفی که پیرامون شناخت اسلام هم بود دربارش صحبت کردیم.
اما همتای همان گونه که در باب عشق صحبت کردیم، در باب مهر صحبت کردیم، در باب کار صحبت کردیم، در باب اقتصاد صحبت کردیم و گفتیم که اسلام هیچ صحبتی پیرامون این موضوعات نداره و براش موضوع مهم نیست.
وقتی هم به مرحله فرزندآوری میرسیم، قاعده همین شکلی هست.
شما هیچ آموزشی پیرامون فرزندآوری ندارید.
اصلا قرار نیست که این مسلمانان یاد بگیرند که با فرزندشان چگونه رفتار کنند، در قبال آنها چه رفتاری داشته باشند، چه کرداری داشته باشند.
قرار نیست که آنها هیچ پیش درآمدی برای داشتن این فرزند داشته باشند.
قرار نیست که به هیچ قاعده ای باورمند باشند.
قرار نیست که هیچ کار مهمی را انجام بدهند.
بعد از اینکه او به دنیا آمد، قرار نیست که یک شرایطی را از پیش برای خودشان فراهم بکنند تا این فرزند را بیاورند.
فقط قرار است که فرزند را به وجود بیاورند و به نوعی پس بیندازند.
قرار است که آن ارتش قدرتمند خداوندی را به وجود بیاورند.
این ارتش چشم و گوش بسته ای که قرار به فرمانبرداری دارد، قرار است یک رفتاری را فقط و فقط انجام بدهند.
یک فرزند آوری اتفاق بیفتد بدون اینکه هیچ آموزشی ببینند.
این فرزندان هیچ حق و حقوقی ندارند که حالا قرار باشد آموزشی پیرامون رفتار شما با آنها داده بشود.
قرار است آنها سراسر وظیفه باشند و به نوعی در خدمت شمایی که حالا پدر و مادر آنها هستید قرار بگیرند.
پس ما مواجه می شویم با این که هیچ معنایی که مترادف با آموزش پیرامون فرزندآوری در اسلام مطرح نشده است.
مصداق دیگر موضوعاتی که ما درباره اش صحبت کردیم که هیچ وقت برای اسلام مهم و ارزشمند نبوده.
پیرامون این فرزندآوری و شرایط و آموزش هایی که قرار است ببینند و والدین هم هیچ وقت صحبتی نشده و به نوعی برایشان هیچ اهمیتی نداشت.
این فرزندان در عین حال هیچ گونه حق و حقوقی هم نداشتند.
اما در کنار این ما مواجه میشویم با یک مفهوم دیگری به اسم قداستی که برای والدین شکل گرفت.
گفتم پیرامون این هم صحبت میکنم.
قبلا هم درباره اش اشاره کرده بودم.
گفتیم ما یک معنایی داریم به اسم خدا که حالا این خدای یکتا قدرتمند تر از دیگران در نوک هرم قرار گرفت.
گفتیم که این مدام در حال بازتولید خود هست، حالا چه توسط خود آن دین مشخص که اسلام باشد و صحبت هایی که پیرامون این ساختن به نوعی نظم هایی در کنار این نظم مطلق قلمداد کرده و درباره اش صحبت کرده، فرای آن در دل خود مسلمان ها و باورمندان و این تفکری که در نهایت باور به آن یکتایی و قدرت دارد هم شکل می گیرد.
اما در باب یک موضوعی مثل والدین به صراحت در قرآن و در خود نگاه اسلامی صحبت شده یعنی این طبقات یک به یک برشمرده می شود.
شما با یک خدا در آسمان رو به رو هستید.
این خدا بندگانی دارد، بندگان و بردگانی که فرمانبردار فرمان های او هستند.
فرای این خدا و این بندگان.
حالا خود این بندگان هم مرتبتی می گیرند.
مرتبت آنها اشرف بودن آنهاست.
اشرف مخلوقات بودن است و ارزش بالاتر و فراتری که نسبت به دیگر جانداران، حیوانات و گیاهان دارند و به نوعی ارباب بر آن ها هستند.
این ها برای لذات آن ها به وجود آمدند.
این مرتبت را اگر به پیش بریم در نهایت به یک مفهوم می رسیم به اسم والد که حالا به خصوص والد هم به عنوان والد پدر و آن والد مذکر است.
همان طور که وقتی در باب جنسیت هم نگاه می کنیم مرد را بالاتر و با ارزش تر می داند.
نوک هرم قرار می دهد، فرمانده قلمداد می کند و به نوعی فرمانبردار در برابر او زن می داند.
حالا در زمینه والد هم اصولا کلیت این والد قرار است که فرمانده بر او فرزند باشد.
فرزندی که فرمانبردار است، فرزندی که بنده و عبد و عبید در برابر او خدایگانی است که به عنوان والد تصویر شده اند و در خود والت ها هم باز طبقه ای را قرار می دهد که حالا قرار است مرد و آن والد مذکر و آن پدر در نوک هرم قرار بگیرد.
حتی این جنسیت تا جایی پیش بره که پدر اون پدر هم به نوعی جایگاه بزرگتر و والاتری رو نسبت به اون مادر داشته باشه و این نگاه طبقاتی و شکل گرفتن این طبقات بیمارگونه رو می بینی که چگونه در این سیستم فکری اتفاق می افتد و شما مواجه هستید با این لایه لایه کردن و این دایره ای که شکل می دهد و مدام اینها رو از این دایره بیرون می کند و داخل این دایره می میکنن و هی این دایره رو تغییر شکل میدن و شما مواجه میشید با این طبقات ساخته شده در این نظامی که همواره در حال بازتولید خود است.
فرای این که این نگاه ها در دل اسلام شکل بگیره.
شما میتونید مواجه بشید با این طبقاتی که بدتر از اون توسط مسلمون ها و یا توسط دیگران هم شکل میگیره.
کسانی که به این نظام و به این نوک هرم باورمند هستند و این نظام رو اصولا با همین نگاه شکل دادند و به پیش بردند.
پس شما مواجه میشید با این قداستی که پیرامون والدین ساخته میشه و ما یک خدایی بر زمین داریم که والد هست و فرزندی که در برابر او هیچ حقی نداره و سراسر وظیفه است.
یعنی همه ارکانی که ما دربارش صحبت کردیم یکتا و یکسان میشه.
همانگونه که ما خدایی داریم در آسمان که قدرتمند هست که یکتا هست که همه چیز برای اوست که فرمانده هست و اصولا همه حق و حقیقت به نزد اوست و هر که در برابر او قرار داره تمامی بندگان قرار هست که در قبال او وظیفه داشته باشند.
حالا همان تصویر در قبال این خدایگان ساخته شده بر زمین هم شکل میده.
حالا ما یک والدی رو داریم که پر از قداست هست.
این یکتا هست، قدرتمند هست، توانا هست، دانا هست، همه چیز از آن اوست، تمام حقیقت به نزد اوست و هر چه به نوعی فرزند در برابر این خدای بر زمین خود دارای وظیفه هست یعنی همان ساختار با همان اشکال حالا شکل گرفته در قبال دو موجود دیگر در قبال والد و فرزند و ما مواجه میشیم با این وظیفه ی بیشماری که فرزندان در قبال او دارند.
گفتیم که همه حقیقت.
پس به نزد این خدای بر زمین و این خدای تازه ساخته شده است.
یعنی این خدایی که به عنوان والد ما میشناسیم حالا کار به جایی میکشه که این والدی که همه حقیقت به نزدش هست، حتی خون و ریختن خون اون فرزند هم حقی است در اختیار اون فرزندی که سراسر وظیفه است.
یعنی شما مواجه میشید با این نگاه بیمارگونه ای که همان نگاه یکتا پرستانه و همان نگاه نوک هرمی است که خدا نسبت به بندگان خود دارد، بر زمین هم هویدا میشود.
یعنی همان نگاهی که ما دربارهاش صحبت کردیم.
خدا در قبال بندگان خود پاسخگو که نباید باشد.
این خدا پر از قدرت است، قدرت همه چیز از آن اوست.
خب این خدایی را ما داریم که پاسخگو پس در برابر دیگران نیست.
جان آنها هم در برابر او بی ارزش و بی معناست.
به راحتی حاضر است که فرمان بده تا حتی فرزند خود را هم قربانی راه او بکنید.
همه جان شما برای او.
شما قرار است که در جنگها برای او به نام او شهید بشوید، از بین برید، کشته بشید، دیگران را بکشید، فرمان های او را به پیش ببرید.
حالا همین نگاه دگم بر می گردد و والد را در این جایگاه قرار میدهد.
خدای بر زمین میشود.
حالا والد نرینه و مذکر و پدر حتی حاضر هست یعنی قانون و قاعده و این حق را در اختیارش قرار میدهد که فرزند خودش را سر ببرد.
یعنی شما مواجه میشید.
امروزه در جوامع اسلامی هم این قوانین وجود داره و در ایران خودمون هم حتی وجود داره.
اینکه یک پدری میتونه به راحتی فرزند خودش رو سر ببره و بکشه، از بین ببره داغدارش بکنه، بدترین و وحشیانه ترین رفتارها رو باهاش بکنه.
چرا که همه حقیقت در اختیار اوست و هرچه فرزندان دارند وظیفه در برابر اوست.
و ما مواجه میشیم اگر در کشور ما، در بین مردم ما این فرهنگ کمتر حاکم هست و قدرت کمتری داره یک دلیل واضح و مبرهن اون تغییر جهان هستش.
تغییر نگاه ها در جهان هست.
این هیچ ارتباطی به نگاه های اسلامی نداره.
نگاه های اسلامی در نقطه ضعف هستند چرا که داره جهان تغییر میکنه و نگاه های غالب داره تغییر میکنه.
فرای اون به واسطه اون فرهنگی ست که در بین مردم وجود داره.
فرهنگ عرفی که فارغ از نگاه های به نوعی اسلامی در دل این مردم شکل گرفته در طول این تاریخ فرهنگی که ماورای این نگاه های اسلامی بوده، اینها باعث شده که شاید اینها کم رنگتر باشه.
این نگاه هر چند که وجود داره باز هم قدرتمند هست.
باز هم این ریشه های فکری در بین مردم ایران هم جاری و ساری بوده.
در طول این تاریخی که از ما گذشته در گذشته بیشتر و وحشتناک تر در امروز شاید کمرنگ تر اما باز هم شاید کمرنگ تر.
شما مواجه میشید با نمونه های افسارگسیخته ای از این نگاه بیمار که تمام حق و حقیقت رو در اختیار این به پدر و مادری داده که خدایگان بر زمین هستند و شما مواجه میشید با این حقیقتی که به نزد خود دارند و حاضرند هر رفتاری رو با فرزندان خودشون انجام بدن و این حقی است که در اختیار اینها قرار گرفته، قانونی است که حامی این ها هست و موضوع مهم بحث هم همین جاست.
یعنی ما در باب موضوعات دیگه هم صحبت کردیم، گفتیم شاید یک سری رفتارهای غیرعادی رو انسان ها انجام بدن اما اونجایی که خیانت تبدیل به قانون می شود.
در دل اسلام تبدیل به چند همسری میشه و این رفتار وحشیانه میشه.
که موضوع قابل بحث و عرض ماست.
و در باب این فرزندآوری و نگاه به فرزندان هم موضوع قابل عرض این هست که ما با یک فرزندی روبرو میشیم که هیچ حقی رو در اختیار نداره.
هیچ قانونی نیست که به نوعی حامی او باشه.
او سراسر وظیفه هست.
هیچ آموزشی در قبال این والدین انجام نمیشه.
هیچ شرایطی رو از اونها نمیخوان که فراهم بکنن برای این فرزند آوری اگر از نظر مالی مشکل دارن تشویق میشن به اینکه باز هم فرزند بیارن فرزندهای بیشمار بیارن.
اگر مهر و محبتی در وجود اینها نیست، اگر هیچ آموزشی پیرامون تعلیم و تربیت درست کودکان ندیدند، اگر نمیدونم باید چه رفتاری رو بکنن مدام به اینها گفته میشه که باید فرزند بیارن.
اگر جهان امروز با علم به این نتیجه رسیده که فرزند باید یک تعداد کمی داشته باشه که بتونن اصولا فردایی که علم میخواد برسونه، اینکه انسان میتونه به راحتی و سادگی به این موضوع نگاه می کند.
اینکه اگر چندین کودک رو شما در اختیار داشته باشید قاعدتا نمی تونید اونها رو مورد آموزش قرار بدید و آموزش درست قرار بدید، نمی تونید بینشون اون رفتار عادلانه و برابرانه رو به وجود بیارید.
نمی تونید مهر و محبتی به در اختیار اونها بذارید.
نمی تونید از نظر مالی حتی اونها رو تامین کنید و هزاران عناوینی از این دست.
اما قرار نیست که شما این شرایط رو داشته باشید.
قرار هست که فقط و فقط شما فرزند بیارید چرا که قرار هست اینها تبدیل به یک ارتشی بشن.
ارتشی که حالا چشم و گوش بسته قرار هست که فقط و فقط فرمانبردار باشند.
اونها قرار نیست که حق انتخابی داشته باشن.
در جبر و تحمیل قرار هست که مسلمان و در عین حال سرباز خدا و فرمانبردار خداوند باشند.
حالا یک قداستی همتای اون قداستی که برای خدا تصویر شده ساخته میشه و این والدین رو در این جایگاه قرار میده که خدای اونها بر زمین بشن.
این بچه ها و این کودکان سراسر وظیفه در برابر این خدای بر زمین هستند و به نوعی تمام حق و حقیقت به نزد این والدین هست.
حالا میتونن به سادگی اونها رو ضرب و شتم بدن، بکنند، بکشند، بدترین رفتارها رو باهاشون انجام بدند تا سر ببرند و.
شما مواجه میشید با این نگاه های بیمارگونه.
و اصولا تشابه خدا با والدین بر روی زمین و اینکه همان نگاه است که شکل گرفته و به پیش رفته.
در باب این ها خیلی خیلی می شه صحبت کرد.
نمونه های بیشماری هست، مثال هایی هست ولی ما خواستیم که کلیات رو با هم مطرح کنیم و بیشتر نزدیکی به این معانی در کلیات بشیم.
اما ثمره این نگاه ها در جوامع امروزی هم شما میتونید ببینید.
اینکه تا چه اندازه این جنون بی حد و حصر جوامع بیمارگونه بی شماری رو بوجود آورده.
یعنی با هم نزدیک بشیم به تک تک این معانی که دربارش صحبت کردیم و بعد دستاورد هایی که در این جوامع اسلامی به نوعی شکل دادند.
یعنی شما نگاه بکنید امروز در جوامع اسلامی که به واسطه این توصیه وحشتناکی که نسبت به فرزند آوری شده تا چه اندازه مواجه می شوید با فرزندآوری؟
این ها هر چه قدر معتقد تر باشند، چگونه بیش تر و بیش تر فرزند می آورند و بیش تر و بیشتر انسان های بیش تری را وارد این دنیا می کنند بدون اینکه هیچ آموزشی دیده باشند که چگونه با این فرزند ها رفتار بکنند بدون اینکه در نظر بگیرند آیا شرایط لازم را برای این فرزندآوری در اختیار داشتن در فقر و فلاکت دارند زندگی می کنند اما به سادگی بچه می آورند.
بچه ها را به دنیا می آورند بدون اینکه بدانند اصلا باید با این ها چه رفتاری بشود بدون اینکه حتی احتیاجات ابتدایی آن ها را از نظر مالی داشته باشند، بدون اینکه حتی در وجودشان ذره ای و یا قطره ای مهر وجود داشته باشد، عاطفه وجود داشته باشد یا حتی بدانند که باید چگونه مهر و عاطفه را گسترش بدهند، چگونه با دیگران در میان بگذارند، چگونه بتوانند در این مهر و عاطفه این ها را سیراب بکنند.
هیچ شرایطی برای اینکه بتوانند این فرزندان را به نوعی تعلیم بدن تربیت بکنند.
حتی برخی اینطور به مدرسه بفرستند حتی شرایط این را داشته باشند که به نوعی شکم اینها را سیر بکنند.
باز هم مواجه می شویم با این فرزند آوری های بی حد و حصر و مواجه می شویم با این جوامعی که حالا دارد به بدترین شکل این فرزند ها را تعلیم و تربیت می دهد، اینها را تبدیل به یک سری بیمار می کند که فرمانبردار در برابر آن فرمانده بزرگ هستند.
یعنی نمونه هایش را نگاه بکنید.
مثلا در پاکستان نگاه بکنید که چگونه این کودکان را در استثمار خود می گیرند و با مغزشویی تبدیلشون می کنند به مجاهد ها و مجاهد های راه خدا.
چگونه اینها را تبدیل به جماعتی می کنند که حالا انتحاری می کنند؟
چگونه از این کودکان استفاده می کنند در جنگ ها تا گلوله بزنند و دیگران را بکشند و یا کشته بشوند؟
شما مواجه می شوید با این نگاه بیمارگونه.
در همین جمهوری اسلامی نگاه بکنید که رفتاری که با این کودکان می شود چگونه دارند اینها را مغزشویی می کنند تا یک ارتش احمقانه ای را برای یک قدرت ابلهانه تر شکل بدهند.
چگونه دارند دارم با این نگاه های بیمارگونه آن ها را از زیستن از کودکی خودشان دور میکنند.
از اینکه بتوانند حتی زندگی کنند.
چگونه مدام داریم مواجه می شویم با این عطش به فرزند آوری برای ساختن آن ارتش بیمارگونه در کشوری که حتی از پس زندگی و زیست اجتماعی و اقتصادی همین مردمی که امروز هم حضور دارند هم برنمی آید.
حالا این ها مدام دارند تکرار می کنند که شما فرزندان بیشتری بیاورید که در این فقر و فلاکت بیشتر و بیشتر له شوند.
به هزاران هزار جرم و جنایت کشیده بشوند.
به فراخور این فقری که وجود دارد هی جرم و جنایت بیشتر بشود.
حالا اینها قربانیان این فقر بشوند و در نهایت به هزاران جنایت کشیده بشود.
بدترین رفتارها با آن ها بشود در کنارش مواجه می شوید با این پدر و مادرانی که ذره ای تعلیم و تربیت ندیدند برای مواجهه.
یعنی مبحثی مثل دختر آوردن در دل مسلمان ها که حالا قرار است از این ها برای این ها چه دنیایی رو بسازه.
دنیای آلت پرستانه ای که قرار هست اینها رو تا چه اندازه دور از معانی زیستن بکنه.
تا چه اندازه اینها رو دردمند بذاره؟
تا چه اندازه اینها رو تبدیل به انسان های درخودمانده و درمانده بکنه و انسان های افسرده بکنه و اینها رو فراری بده از خونه ها، اینها رو به دامان وحشتناک و وحشیانه اجتماعی بفرسته که حالا دندان تیز کردن به واسطه این آموزه ها برای دریدن که حالا در باب این مسائل هم صحبت خواهیم کرد.
در یک ویژه برنامه جدای پیرامون آلت پرستان و این دنیایی که ساختند هم صحبت خواهیم کرد.
اما مسلما هر کسی مصداق های بی شماری که در باره این فرزند آوری اسلامی وجود داره باهاش روبرو شدیم.
با اینکه چگونه پدر و مادرانی وجود دارن که فرزندان خود رو تباه میکنن، فرزندان خود رو دستاویزی برای خود قرار میدن تا به آرزوهاشون به عنوان مثال برسن.
آرزوهایی که از پیشتر ها داشتن رو حالا به نوعی اسباب بازی هایی رو ساختن برای خودشون تا این آرزوها رو به پیش ببرن.
اینها رو قربانی راه خودشون میکنن.
اینکه اینها رو قربانی راه خدا میکنن، اینکه حالا برخی اینها رو سر میبرن در این نظام فکری بیمارگونه و این آلت پرستی که در بین مسلمونها جاری و ساری هست.
حالا شما مواجه میشید با جماعتی که فرزند دختر خودش رو مثلا سر بریده به واسطه که با کسی رابطه ای داشت.
شما مواجه میشید با این مدرسه های جنون سازی که حالا قرار هست در کشورهای مختلف یک جماعتی رو بسازه برای اینکه از اون مبانی اسلامی دفاع بکنن، خودشون رو پرپر بکنن در آتش.
فردا این مواجه بشید با فقر و فلاکت سرشاری که وجود داره.
این عدم مهر و عاطفه ای که در این خانواده ها وجود داره، این خانواده ها و این کودکانی که در نهایت در بدبختی و مصیبت بدون مهر و عاطفه بزرگ میشن بدون اینکه تعلیم درستی ببینن، بدون اینکه حتی پدر و مادران اونها تعلیم دیده باشن تا این ها رو بخوان باور بارور بکنن.
و شما مواجه میشید با این جوامع وحشتناکی که در این جنون گیر کرده و میشه دربارش ساعت ها صحبت کرد و مصداق های بیشماری رو دربارش بیان کرد.
و در نهایت هم شما یک نگاهی بکنید به این جنونی که در بین این مسلمون ها وجود داره.
با توجه به این تفاسیری که ما دربارش صحبت کردیم که چگونه انسان ها رو توصیه میکنن به این فرزندآوری؟
چگونه مادامی که دارید میبینید وجود یک مسلمان توامان شده با اینکه دیگران رو ترغیب بکنه به این فرزندآوری بی هدف و بی نتیجه؟
اینکه قرار نیست به اینها تعلیم داده بشه، قرار نیست که اون ها رو باور بکنید که اصلا چگونه قرار هست که با اون با این بچه ها رفتار بکنید؟
آیا شما در خودتون شرایط لازم و کافی رو میبینید که بخواید بچه دار بشید؟
آیا شما در این جایگاهی قرار گرفتید؟
به این بلوغ فکری رسیدید؟
به این بلوغ احساسی رسیدید؟
آیا از نظر مالی برای تامین زیستن این بچه ها شرایطی دارید؟
آیا حالا قرار هست که شما دو فرزند داشته باشید یا اینکه 10 فرزند به دنیا بیاورید؟
اصلا مشخص نیست.
در بهترین شرایط هم باز هم آنها در فلاکت بزرگ خواهند شد و در بی مهری بزرگ خواهند شد و در بدترین شرایط بزرگ خواهند شد و در نهایت فقط و فقط نگاه ابزاری به این انسان ها که فقط پدید می آیند تا آن ارتش بزرگ را بسازند و شما مواجه می شوید با این چهره لخت و عور که حالا مسلمان ها مدام دارند در باب فرزندآوری صحبت می کنند بدون اینکه درباره اش راهکاری داشته باشند و درباره اش صحبتی کرده باشند، تعلیم داده باشند و اصولا برای آنها فقط ابزاری است که قرار است پدید بیاید.
این انسان ها همه و همه ابزاری هستند برای آن خدا و خود.
این طبقاتی که مدام در حال ساخته شدن است دارد مدام برای شما ابزارهای تازه ای را می سازد.
حالا یک خدایی در آسمان وجود داشت، حالا یک خدایی هم در تخت قدرت به عنوان مثال در جمهوری اسلامی نشسته.
این خدای قدرتمند فرمان میدهد به اینکه شما باید کودک آوری بکنید.
باید فرزند آوری بکنید.
باید به فرامین اسلامی گوش فرا بدهید و مدام فرزند به دنیا ببرید که قرار است این به نوعی.
اسباب های ساخته شده این ابزار های ساخته شده این بردگان پدید آمده فرمانبردار راه خداوند خداوند بر زمین خودشان.
خداوندی که بر ایران حکومت میکند را هم به پیش ببرند.
خدای در آسمان ها فرامینی داده که حالا این خدای بر زمین که جایگاه او را گرفته بر تخت او نشسته و همان فرامین را تکرار میکند.
و حالا این بردگان پدید آمده قرار است که همان فرامین را به پیش ببرند و برده و عبد و عبید این خدای قدرتمند باشند.
و شما مواجه میشوید با این تبلیغ بی حد و حصر و جنونآمیزی که توسط مسلمان ها در سرتاسر جهان پیرامون این فرزند آوری انجام میشود و این جهان را تا این اندازه به بدبختی و فلاکت و مصیبت میکشونه.
یعنی شما مواجه میشید با هزاران هزار مصیبتی که در جهان شکل گرفته.
گاها روبهرو میشید با سطل آشغالی که حالا پر شده از یک جنینی که به دور انداختن یک فرزندی که در سر راه ول کردند تا بمیره و سطل آشغال ها.
اما امروز پر شده است.
کودکان بیچاره ای که فقط و فقط به واسطه آموزه های احمقانه ای که مدام در گوششون تکرار شده، پدر و مادری داشتند که فقط و فقط در پی فرزند آوری بودند بدون اینکه بخوان هیچ راهی رو به پیش ببرند.
این فرزندان بی حدی که قربانی این راه ها میشن قربانی جنایت میشن.
قربانی خشونت های خانگی میشن.
قربانی جنایت پدر و مادری میشن که اونها رو میکشند و از بین میبرند.
قربانی جامعه ای میشن که حتی هنوز به اون سطح فرهنگی نرسیده که بتونه وجود اونها رو بشناسه و بتونه وجود اونها رو درک بکنه.
یعنی شما وقتی با یک مسئله ای مثل دخترها رو به رو میشید در دل اسلام روبه رو با این امر میشید که هنوز از نظر فرهنگی اینها به جایگاهی نرسیدند که بخوان بتونن حضور این دختر ها رو و این زن ها رو درک کنند، حس بکنند و حتی هنوز به آن نقطه درک نرسیده اند که بتوانند زیستن این ها را قبول بکنند.
وجود این ها رو تن این ها رو درک و قبول بکنند که این ها حق زیستن داشته باشند.
اگر قرار بود روزی پیامبری در جهان راه و طریقتی را به وجود بیاورد تا دختران را زنده به گور نکنند، به فردای شما روبه رو میشدید.
با دخترانی که زنده به گور نشدند اما زنده به گور زندگی کردن.
تنها تفاوت دفن نشدن در خاک بود اما دفن شدن در زندگی و زیستن هست.
امروز شما مواجه میشید با این نگاه های دیوانه وار و میشه دربارش ساعت ها صحبت کرد.
اما هدف این ذکر مصیبت نیست.
قاعدتا هدف تغییر است.
هدف نگاه دوباره ای به زیستن هست.
هدف تغییر باورها هست و ما در کنار هم می خواهیم که این تغییر را شکل بدهیم.
فکر می کنم در باب این موضوع و فرزند آوری در اسلام میشه ساعت ها صحبت کرد.
اما اون ریشه های اصلی که قرار بود درباره اش صحبت بشه رو دربارش صحبت کردیم.
در نهایت هم باز با شما در میون میذارم که اگر دوست دارید این راه تغییر شکل بگیره و در کنار من باشید میتونید این صدا رو با دیگران به اشتراک بگذارید.
منظور از صدا هم مختص به برنامه ای به نام جان نیز بیشتر از اینکه من بخوام برنامه ای به نام جان رو ضبط و انتشار بدم، آراء و عقاید و باورهام رو تحت عناوین کتبی به رشته ی تحریر درآورد.
این کتابها در وبسایت جهان آرمانی در اختیار شما دوستان هست.
میتونید به صورت رایگان این اسامی کتاب ها رو دریافت و مطالعه کنید و اگر دوست داشتید در کنار من باشید تا این راه تغییر شکل بگیره.
میتونید این آثار رو با دیگران به اشتراک بزارید.
ممنون که همراه من بودید.
من نیما شهسواری و این برنامه به نام جان بود.
در پناه آزادی.
