
کتاب پروسه انسان
رمان «پروسه انسان» با زبانی نمادین و روایتی گروتسک، تصویری تاریک از جامعهای ارائه میدهد که در آن بدن انسانها دیگر یک وجود مستقل نیست، بلکه ابزاری است در خدمت یک نظام مطلقگرا. در جهانی که «رحم جهانی» حکومت را به دست گرفته، زایش، نه یک انتخاب، بلکه یک اجبار است.
با نثری شاعرانه، نیما شهسواری، مرز بین تخیل و واقعیت را محو کرده و خواننده را در میان کابوسی از زایشهای اجباری، قوانین تحمیلشده و مفاهیمی که ذات انسان را به چالش میکشند، رها میکند. در این جهان، زن به ابزار باروری، کودک به سرمایهای جمعی، و بدن به ماشین تولید تبدیل شده است






















