انتشار رسمی کتاب دیوان انسانی اثر نیما شهسواری؛ رونمایی از مانیفست فلسفی قانون رهایی و نقد عدالت کیفری

پادکست به نام جان به عنوان یک پروژه فکری و هستی‌شناختی مستقل، به کاوش در جوهر وجود، ارزش ذاتی حیات و تبیین جهان‌بینی جان‌گرایی بر پایه احترام به شعور و کرامت تمامی موجودات می‌پردازد. این اثر با نقد ساختارهای قدرت و ایدئولوژی‌های انسان‌محور که پیوند ما را با جان مشترک جهان گسسته‌اند، علل کالایی‌شدن حیات را کالبدشکافی می‌کند.

در ویژه برنامه ریشه‌ها و گواه ظلم (اپیزود پانزدهم: بازتولید بردگی)، پژوهش، نگارش و گفتار نیما شهسواری به افشای شالوده‌های تاریخی و دینی نابرابری طبقاتی، اسطوره‌شناسی خدایان ارباب و بازتولید برده‌داری در ساختارهای مدرن می‌پردازد. این اپیزود نشان می‌دهد چگونه ایدئولوژی‌های سلطه‌جو با مالکیت بر تن انسان‌ها و تسلط بی‌قیدوشرط بر حیوانات، حیات را به ابزاری سوداگرانه تقلیل داده‌اند. امکان دانلود رایگان و دسترسی کامل به تمامی آثار نیما شهسواری در این صفحه فراهم است.

در بخش هفتم از کتاب صوتی رویا، نیما شهسواری ما را به ساحتِ نهاییِ رهایی می‌برد؛ جایی که قدرتِ تحمیلی جای خود را به اختیارِ آگاهانه می‌دهد. هسته‌ی مرکزیِ این اپیزود، تبیینِ قانون منع آزار است؛ تنها اصلی که در جهانِ آرمانی، ضامنِ آزادیِ همگان است.

نیما شهسواری در این بخش، پایانی بر دورانِ مالکیت بر جان ترسیم می‌کند؛ جهانی که در آن حیوانات نه کالا، بلکه جانانِ هستی‌اند. با شنیدنِ این روایت، با مانیفستی اخلاقی همراه می‌شویم که در آن، آموزش و غربالگری باورها، بشر را از جهلِ تاریخیِ طمع و جنگ نجات می‌دهد. آیا آماده‌اید تا رؤیایِ جهانی بی‌مرز را با زیستن پیوند بزنید؟

در قطعه شعر اژداه از کتاب جان‌گرا، اثر نیما شهسواری، نقد فلسفی عمیقی بر احکام مجازات تنبیه جراحتی، شکنجه ساختاری و عقوبت‌های قضایی-الهیاتی صورت گرفته است. این اثر با واکاوی مفهوم تن انسانی که روزگاری ابزار مهر، نوازش و روزی‌رسانی به کودک بوده است، تعارض بنیادین میان عدالت مدعی امر قدسی و خشونت عریان مجازات بریدن دست را به تصویر می‌کشد.

شاعر با کلامی جدی، سنگین و عاری از خودستایی، مواجهه انسان ترس‌خورده با احکامی چون بریدن دست و سلب حق حیات را زیر ذره‌بین قرار داده و خاستگاه تاریخی این کیفرها را نقد می‌کند. خوانش و بررسی تحلیلی شعر اژداه، گامی بنیادی در درک دیدگاه جان‌گرایی درباره کرامت تن و نفی مجازات‌های خشن در زیست جمعی است.

در قطعه شعر تبعیدشدگان از کتاب طغیان، اثر نیما شهسواری، موضوع دردناک تبعید، مهاجرت اجباری و گسست جغرافیایی ناشی از بیداد ساختاری به کاوش کشیده شده است. این اثر با واکاوی روان‌شناختی و فلسفی زیستِ کسانی که دور از وطن افتاده‌اند، آمیختگی ایمانِ به آزادی با رنجِ غربت را به تصویر می‌کشد و نشان می‌دهد که چگونه مبارزه برای رهایی، مرزهای جغرافیایی را درمی‌نوردد.

شاعر با لحنی سنگین، جدی و فارغ از خودستایی، به نقد مکر و دروغِ حاکمیت دینی، سرکوب جبارانه و بیم متشرعان از فرجام پیروزی مردم می‌پردازد. بررسی تحلیلی این شعر که آراسته به موسیقی ساخته‌شده با هوش مصنوعی است، گامی در راستای درک پیوند میان رهایی وطن، نفی ظلم بر تمامیت زیست و آرمان‌گرایی جان‌گرایی به شمار می‌رود.