انتشار تازه‌ترین دفتر شعر نیما شهسواری؛ جان‌گرا

در اپیزود هشتم از پادکست به نام جان با عنوان ظلم بر زن، نیما شهسواری به تبارشناسی یکی از عمیق‌ترین زخم‌های تاریخِ بشری می‌پردازد. این گفتار، نه تنها نقدِ احکامِ فقهی، بلکه واکاویِ هستی‌شناسانه‌ای است که نشان می‌دهد چگونه متونِ مقدس، از همان روایتِ خلقت، زن را به عنوانِ موجودی مادون و حاشیه‌ای تعریف کرده‌اند.

نیما شهسواری با عبور از تحلیل‌های سطحی، پرده از سازوکاری برمی‌دارد که زن را به ابزاری برای لذتِ مردان و کالایی در نظامِ مالکیتِ الهی تبدیل کرده است. اگر در پی فهمِ چراییِ تداومِ خشونت‌هایِ ناموسی، تبعیض‌هایِ قانونی و سلبِ حقِ حیاتِ زنان در دنیای امروز هستید، این اپیزود از پادکست به نام جان پاسخی صریح و کوبنده به ریشه‌های این ستم است.

آفکینش، منظومه‌ی حماسی و ساختارشکنِ نیما شهسواری، روایتی است که اسطوره‌هایِ خلقت را از نو بازنویسی می‌کند. این اثر با به چالش کشیدنِ روایت‌هایِ سنتی از آفرینش، داستانی از ایستادگیِ فرشتگان در برابرِ فرمانِ قدرتِ مطلق را ترسیم کرده و جان‌هایِ آزاده را به قیامی تمام‌عیار دعوت می‌کند.

نیما شهسواری در این کتاب صوتی و تصویری، با بهره‌گیری از ظرفیت‌هایِ شعرِ حماسی و نگاهی فلسفی، تصویری متفاوت از قیامت ارائه می‌دهد؛ قیامتی که نه محاکمه‌ی انسان، بلکه پایانِ سلطه‌ی قدرت و آغازِ برابریِ مطلقِ تمامیِ موجوداتِ زنده (انسان، حیوان و گیاه) است. اگر به دنبالِ اثری هستید که نقدِ الهیاتِ سنتی را با نوآوری‌هایِ زبانی در هم آمیزد، آفکینش بیانیه‌یِ نهاییِ شماست.

شعر عشق پاک، قطعه‌ای لطیف و ستایش‌گرانه از کتاب رزم‌نامه سروده‌ی نیما شهسواری است. در این سروده، شاعر از هیاهویِ ایدئولوژی‌ها فاصله گرفته و به تماشایِ جلالِ بی‌ادعایِ طبیعت می‌نشیند. نیما شهسواری در این اثر، زیبایی را نه در سازه‌هایِ بشری، بلکه در «آوازِ بلبل»، «نم‌نمِ باران» و «آرامشِ بیکرانِ شب» جستجو می‌کند.

عشق در نگاهِ او، بازگشت به این خاستگاهِ اصیل است؛ بازگشت به طبیعتی که «پدر، مادر و عشقِ پاک» است. این شعر، دعوتی است به سکوت در برابرِ شکوهِ هستی و یافتنِ آرامشی که در دنیایِ پرآشوبِ امروز، تنها در پیوند با جانِ جهان یافت می‌شود. برای خوانشِ کاملِ این اثر و آشنایی با دیدگاه‌هایِ جان‌گرایانه‌ی نیما شهسواری، به وب‌سایت جهان آرمانی سر بزنید.

شعر حقارت از مجموعه کتاب رزم‌نامه، فریادِ خشمِ نیما شهسواری علیه یکی از دردناک‌ترین صحنه‌هایِ زیستِ انسانی است: فقرِ مطلق و تحقیرِ کودکان در سایه‌یِ ایدئولوژی‌هایی که جز «حقارت» به ارمغان نیاورده‌اند. نیما شهسواری در این اثر، با نگاهی گزنده به «بناز به دار و ندارت»، پیوندِ میانِ قدرتِ مذهبی و فلاکتِ بشری را به نمایش می‌گذارد.

این شعر، تصویری است از کودکی که در برف و سرما، زیرِ شلاقِ ارباب و تحقیرِ نظامِ قدرت، هویتِ خود را از دست می‌دهد. حقارت، دعوتی است به بیداریِ وجدان در برابرِ خدایانی که جز «غرورِ کاذب» و «بردگی» ارمغانی برایِ پیروانشان نداشته‌اند. برای خوانشِ کاملِ این اثر و درکِ این واکاویِ اعتراضی، به وب‌سایت جهان آرمانی مراجعه کنید.