به‎ ‎زندان‎ ‎و‎ ‎در‎ ‎حصر‎ ‎دنیا‎ ‎حصار
به‎ ‎فریاد‎ ‎و‎ ‎در‎ ‎جنگ‎ ‎بر‎ ‎چوبه‎ ‎دار

مرا‎ ‎این‎ ‎جهان‎ ‎حصر‎ ‎و‎ ‎زندان‎ ‎قفس
به‎ ‎زندان‎ ‎کوچک‎ ‎چو‎ ‎جستن‎ ‎نفس

دو‎ ‎دستان‎ ‎به‎ ‎غل‎ ‎هم‎ ‎که‎ ‎زنجیر‎ ‎پا
و‎ ‎ذهنم‎ ‎بدر‎ ‎غل‎ ‎و‎ ‎زنجیرها

مرا‎ ‎باک‎ ‎دنیا‎ ‎نباشد‎ ‎به‎ ‎چشم
زِ‎ ‎تو‎ ‎سیر‎ ‎دنیا‎ ‎و‎ ‎بر‎ ‎جان‎ ‎اشک

به‎ ‎عزم‎ ‎من‎ ‎آن‎ ‎میلهها‎ ‎ترس‎ ‎و‎ ‎باک
بخوان‎ ‎من‎ ‎که‎ ‎جنگم‎ ‎و‎ ‎سالار‎ ‎پاک

زِ‎ ‎این‎ ‎گفتهها‎ ‎لرزه‎ ‎دارد‎ ‎قفس
شکستم‎ ‎خدا‎ ‎تخت‎ ‎و‎ ‎قدرت‎ ‎هوس

و‎ ‎جسم‎ ‎من‎ ‎آری‎ ‎به‎ ‎غل‎ ‎غرق‎ ‎آب
به‎ ‎روی‎ ‎طنابی‎ ‎و‎ ‎پایم‎ ‎به‎ ‎تاب

و‎ ‎آن‎ ‎موج‎ ‎من‎ ‎سیل‎ ‎و‎ ‎هم‎ ‎در‎ ‎خروش
بشوید‎ ‎جهان‎ ‎را‎ ‎و‎ ‎رزمم‎ ‎سروش

یکی‎ ‎را‎ ‎کشد‎ ‎لشگری‎ ‎را‎ ‎هزار
ببین‎ ‎در‎ ‎برت‎ ‎ای‎ ‎خداوند‎ ‎هار

بدر‎ ‎تن‎ ‎بکش‎ ‎جان‎ ‎ما‎ ‎را‎ ‎قهار
جهان‎ ‎راه‎ ‎پیماید‎ ‎و‎ ‎ما‎ ‎شکار

به‎ ‎زندان‎ ‎و‎ ‎در‎ ‎حصر‎ ‎دنیا‎ ‎قصار
جهان‎ ‎را‎ ‎دگرگون‎ ‎ببین‎ ‎نوبهار